Het 5e wonder

Sheila

MS & Medicatie

Gepubliceerd: 1 april 2020

Vorige week hebben we het inleidende verhaal van Sheila kunnen lezen. Vandaag gaat haar verhaal verder over haar medicatie en de zwangerschap van haar onverwachte 5e kind. Het was niet alleen onverwachts maar ook de gehele zwangerschap en na haar geboorte liep het allemaal niet echt soepel.

Het 5e wonder

Naast de aubagio die ik dagelijks innam werd ik aan de lyrica en Baclofen gezet. Ook nam ik toen al restex voor rusteloze benen. Het werd een steeds langere lijst allemaal pillen die zeer schadelijk waren voor een foetus. Dat ik die maand zwanger geworden ben was een verassing. Eentje die kwam met véle zorgen.

Dat mijn hart gebroken was, dat was één ding wat zeker was

Abortus is voor mij persoonlijk nooit een optie geweest maar deze keer was het 't eerste wat ik riep als reactie op de positieve zwangerschapstest. Door alle medicatie was ik blijkbaar niet meer veilig. Omdat ik dit niet wist kwam ik er pas na 6 weken achter dat ik zwanger was. Ik moest direct ontgiften. 11 dagen lang zou ik 2 flessen van 500 ml medicinale houtskool moeten drinken.

Bij elke slok ging ik over mijn nek van de gitzwarte drank waarbij de korrels in je mond blijven liggen. Maar ik deed het omdat ik alle opties open wilde houden en zelf niet wist wat ik met deze zwangerschap aan moest. Mijn lichaam had al 4 kinderen gemaakt. Altijd 42 weken zwanger. Dus dat ik sowieso niet meer uitkeek naar een zwangerschap was vrij logisch. Nu met MS al helemaal niet en met al deze medicatie? Wat voor een kans heeft dit kind?

Ik kwam onder zeer strenge controle te staan van de gynaecoloog. Elke 2 weken een echo en onderzoek. Eerlijk gezegd verwachte ik in het 1e trimester al een miskraam. Dit kind kon al die troep toch niet overleven? Maar elke 2 weken kregen we te horen dat het kindje goed groeide en alles er goed uitzag. Een beetje beduusd liep ik dan weer de praktijk uit.

Het zag ernaar uit dat dit kleine vechtertje ging komen

Een miskraam volgde niet en dus was het afwachten op de prenatale scan rond de 20 weken. Ik moest ervoor naar een gespecialiseerd prenataal centrum in Düsseldorf. Mijn man en ik hadden ons helemaal klaar gemaakt op slecht nieuws. Ook waren we al compleet geïnformeerd over een eventuele afbraak van de zwangerschap (omwille van het kind) bij slecht nieuws.

Het onderzoek was mega uitgebreid. Zo eentje had ik nog nooit gehad. Zelfs de hersenen werden gemeten. Zo ook het hart en alle organen. Eenmaal bij de slokdarm zei ze: "maagje is gevuld, ze slikt, dus de slokdarm werkt".

Terwijl we een uur naar huis reden hebben we weinig gezegd tegen elkaar. We waren zo in shock. Hadden dit nooit verwacht. Het zag ernaar uit, dat dit kleine vechtertje ging komen kostte wat kost.

Het resulteerde in een opname

Dat was het moment dat we ons er eindelijk langzaamaan op durfde te verheugen. Maar ik kreeg nierstuwing wat zeer pijnlijk is. Wat kunnen je nieren pijn veroorzaken!!! De nierstuwing was nog niet voldoende, kreeg er een nierontsteking bovenop. Ook had ik veel te veel vruchtwater en het resulteerde allemaal in een opname.

Een reden hebben ze niet gevonden voor het teveel aan vruchtwater maar niemand maakte zich er druk om. Het gebeurde wel vaker zeiden ze zonder dat er specifiek een reden voor was. Ik had geen zwangerschapsvergiftiging of iets.

Toen onze jongste dochter werd geboren stonden we echter voor een grote en vooral onaangename verassing. Ook ontdekte we de reden van mijn verschrompelde nier en het teveel aan vruchtwater. Mijn nieren bezweken blijkbaar onder de druk van de enorme gevulde zak vol vruchtwater.

Ik was totaal gesloopt

Onze dochter werd na één uur al meegenomen naar de kinderarts omdat ze constant vruchtwater en speeksel omhoog bracht en ze bubbeltjes speeksel tussen haar lippen had. Na een half uur kwam er een kinderarts zonder onze dochter terug de verloskamer in. Ze kwamen met de afzuigslang niet door de slokdarm heen.

Het zou inhouden dat er ergens daar vermoedelijk een verstopping zou zijn. Vermoedelijke diagnose: oesophagus atresie. Beter bekend als slokdarmafsluiting. De Latijnse benaming zei ons ook niks en ze heeft het aan ons uitgelegd. De röntgen beelden lieten zien wat het inhield. Het was toen al midden in de nacht, de verloskundige had net ongeveer 20 keer lopen rammen in mijn buik voor het bloed.

Het is blijkbaar normaal vanaf kind nummer 5 dat ze met een infuus en wat vuisten moedertje natuur op gang helpen. Ik was totaal gesloopt. Niet van dat ene uurtje van de complete bevalling, maar wel van alles daarna wat ik niet zag aankomen. Het was totaal nieuw voor me dat ze dit deden vanaf het 5de kind.

Het drukte zwaar op mijn geweten

De diagnose en de uitleg gaven ons genoeg reden tot paniek maar volledig begrijpen deden we toen nog lang niet. Leve Google, daar hebben we veel informatie gevonden. Maar hoe ernstig het echt was leerde we slechts pas in de maanden daarna. Ze werd de volgende dag meteen geopereerd, bijna 6 uur lang. Daarna werd ze een aantal dagen kunstmatig in slaap gehouden en aan de sterkste pijnstilling gezet (overigens verslavend). Daarvan zagen we haar dan ook 2 dagen afkicken.

Dat mijn hart gebroken was, dat was één ding wat zeker was. Dat ik mij de oorzaak voelde van waar onze dochter nu doorheen moest, dat drukte zwaar op mijn geweten. Dat ik 6 weken lang in een kinder i.c. was zonder thuis te zijn bij mijn andere 3 kinderen hielp ook niet mee met de schuldgevoelens. Mijn man die van hot naar her vloog.

In de daarna volgende 10 maanden, is ze in totaal 13 keer de operatiekamer in geweest. Daar waarschuwde Google ons niet voor. De chef arts van kinderchirurgie had het wel gezegd. Dat ze kinderen had die wel 50 keer onder het mes gingen voordat ze een keertje leerden eten.

Lees volgende week woensdag verder aan mijn verhaal

Heb jij een soortgelijke ervaring? Stuur jouw ervaring naar [email protected]! En dan delen wij binnenkort ook jouw ervaringsverhaal.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

  • Carmen Brunings schreef:

    Ik bewonder jullie heel erg
    Heel veel succes en sterkte verder.
    Gr en ik kijk uit nasr woensdag
    ❤❤

  • Op vakantie met gekoelde medicatie

    Kenny Oenema

    Voor de mensen die met hun gekoelde medicatie op vakantie gaan deze zomer, hebben we misschien wel een goede tip. Kenny heeft hier ons over geschreven. De moeder van K... › Lees meer

    De beloning

    Merel

    Merel date online. Met haar MS struggles besluit ze toch weer online te gaan daten. Na duizenden swipes is er een match. Unieker nog, een virtueel gesprek. Is dit dan ... › Lees meer