Bescherming voor jou en mij

Helen Bijlsma

MS & Coronavirus / COVID-19

Gepubliceerd: 27 november 2020

Ik draai de sleutel van het contact. Heb net mijn auto geparkeerd, sta voor het adres waar ik moet zijn voor het leveren van zorg aan een cliënt. Ik pak mijn spulletjes bij elkaar en wil de auto uit stappen. Oo nee wacht even ik vergeet iets. De afgelopen maand dragen we in de wijkverpleging mondkapjes. Bescherming voor onze zorgvragers, maar ook voor die van ons zelf. Maatregelen, waar we aan of tenminste ik aan moet wennen.

Bescherming voor jou en mij

Nog nooit heb ik op deze manier zorg hoeven leveren. Tenminste niet als er niet als er geen sprake was van een isolatieprotocol. De mogelijkheid tot fysiek contact is minimaal. Terwijl juist in de zorg verlenende wereld dit zo vaak het verschil kan maken. De handreiking, de hand op de schouder of de kleine knuffel.

Fysiek contact kan juist het verschil maken

Ook voor cliënten is het wennen. Sommigen zijn wat angstig, vinden het vervelend mijn mond niet te kunnen zien als ik praat. Wat ik bemerk is wat goede en vooral eenduidige uitleg kan doen. Er is begrip, men speekt hun dankbaarheid uit.  'Wat fijn dat jullie op deze manier ons willen beschermen en jullie zo je  best doen. Maar er is ook bij sommige het onbegrip, de onzekerheid. Niet zozeer op ons als persoon, maar op de hele situatie.

En eigenlijk herken ik dit. Onzekerheid, behoefte aan duidelijkheid. Niet alleen in deze Coronaperiode. Waarmee sinds maart dit jaar de hele wereld lijkt te zijn veranderd, in zoveel facetten. En hoe ironisch ook sinds maart mijn wereld is veranderd. Voor mij geen Corona die de dienst uitmaakte, maar de MS die voor de deur stond en hart aanklopte. Ook ik heb dit beter kunnen verwerken met duidelijkheid en eenduidige uitleg.

Bescherming en je houden aan de regels. Ze vragen veel van je van onze omgeving. En voor een ieder betekenen de maatregelen iets anders. Maar 1 ding hebben we gemeen. We staan hier samen in.

We op varen op dezelfde zee, niet iedereen met dezelfde lading en ieder in een ander bootje. Maar wel met dezelfde onzekere weersvoorspelling. MS, Corona, het leven.

We varen op dezelfde zee, maar wel met onzekere weersvoorspelling

Laten we elkaar nog net wat meer ondersteunen, proberen te begrijpen en naar elkaar te  luisteren.Want hoe zwart soms de wereld ook lijkt, het zonnetje wat ook vandaag weer door de wolken prikt is er. MS. Verdriet of boosheid, die zijn er ook. Zeker... Maar dat zonnetje komt op, de regen valt gratis uit de lucht de natuur gaat door en vervolgt zijn pad.

Zonder te na te denken wat de effecten zullen zijn, omdat het zijn natuur nu eenmaal is. Zoals een cliënt afgelopen week vertelde: Pak je verdriet en ellende vast. Houd het even vast en erken dat het er is. Dat maakt het loslaten en het genieten van wat je wel hebt en wat leuker is als de ellende en verdriet makkelijker. Immers, als je je verdriet loslaat heb je dan meer ruimte om het mooie  vast te houden.


Heb jij een soortgelijke ervaring? Stuur jouw ervaring naar [email protected]! En dan delen wij binnenkort ook jouw ervaringsverhaal.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

MS vs. HNPP

Danielle Bastian

Via de Facebook pagina 'Onzichtbaarziek' komen wij Danielle (23 lentes jong...) tegen. Zij plaatste een berichtje over haar ziekte HNPP. Een ziekte welke vele gelijken... › Lees meer

Controle in het ziekenhuis

Jolanda Ruesink

Dinsdag had ik een controleafspraak bij de neuroloog. Ik ga twee keer per jaar voor controle, de ene keer bij de neuroloog zelf en de andere keer neemt de MS-verpleegk... › Lees meer