MS en de Antilliaanse Feesten

Marjel Maduro

MS & Feesten

Gepubliceerd: 21 augustus 2017

Binnenkort delen wij het verhaal van Marjel; een verhaal over de diagnose. Zij is een plus size model, heeft MS en gaat graag naar Antilliaanse feesten. In dit verhaal schrijft zij over haar voorbereiding op het feest en hoe zij uiteindelijk de volgende dag haar reserves moet aanspreken. Lees mee hoe Marjel danst, geniet, rust en uiteindelijk kapot in slaapt valt...

MS en de Antilliaanse Feesten

Gelukkig zit ik weer wat beter in mijn vel en doen de medicijnen goed hun werk om de pijn onder controle te houden! Afgelopen weekend was het festival "Antilliaanse Feesten" in Hoogstraten en wat wou ik daar graag heen! Elk jaar kijk ik uit naar dit festival. Geweldig vind ik het! Ik wachte tot het laatste moment om te kijken of ik me goed genoeg voelde om er heen te kunnen gaan.

Probeer vooral van het leven te genieten op de dagen dat jij je goed voelt!

Er zit ook een camping bij en vanaf donderdag kun je al op de camping gaan tot zondag. Ik zou donderdag al naar de camping gaan en ik was de hele dag al druk met alles plannen en het inpakken van mijn tassen... Op het moment dat ik zou worden opgehaald zakte ik in elkaar... Pff, ik was al zo kapot van het inpakken dat ik geen kracht meer had om 2,5 uur in de auto te zitten en daar mijn tentje en het hele zooi nog op te gaan zetten. Dus ik ben vrijdag samen met mijn vader naar een hotel in Hoogstraten gegaan en hebben daar nog even geslapen en rustig aan gedaan en onszelf klaar gemaakt om naar het festival te gaan.

Eerst gingen we langs de camping waar vrienden van mijn vader en van mij stonden om samen vanuit daar naar het festival te gaan. Rond een uur of 20:30 begon de eerste artiest die wij wilden zien en de laatste was om 03:30 uur. Om 23:00 was ik al bek af! Gelukkig hadden ze een hele hoek met tafeltjes en kraampjes met eten dus daar ben ik gaan zitten en heb ik wat gegeten. Toen voelde ik me alweer een stuk beter!

Ik heb lekker gedanst op leuke latin muziek al merkte ik wel dat ik het niet meer zolang vol hield als dat ik eerder kon... Maar ik had het zeker naar mijn zin! Tot dat het een uur of 02:00 was. Ik werd zo ontzettend moe, mijn rug deed pijn, ik was misselijk, ik had hoofdpijn en mijn blaas begon ook tegen te werken... Tijd om naar huis te gaan!! In de auto richting het hotel voelde ik me zo verschrikkelijk. Ik had overal pijn en voelde me heel erg ziek! Ik kon niet wachten totdat ik op bed lag!

Maar ik had het erg naar mijn zin en het was het bijtanken waard!

We waren aangekomen in het hotel en ik was binnen no time in slaap gevallen. De volgende dag werd ik wakker met mijn "normale" klachten en nam ik mijn medicijnen in. Verder heb ik de hele dag rustig aan gedaan en vooral ook veel geslapen. Ik was ontzettend moe en moest echt bijtanken! Maar ik had het erg naar mijn zin en het was het bijtanken waard! Probeer vooral van het leven te genieten op de dagen dat jij je goed voelt!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

  • Nicole schreef:

    Hi Marjel,

    Wat fijn te lezen dat je ondanks alles toch hebt kunnen genieten van de AF! Jouw verhaal lezend, krijg ik zin om volgend jaar toch ook weer te gaan. Bedankt voor je inspiratie!

    PS: Hoe gaat het nu met je?

    • Marjel schreef:

      Haihai Nicole,
      Wat leuk zeg! Ik zou het zeker weten aanraden!
      Het is zo’n feest om daar even van te mogen genieten! Echt heerlijk. Het gaat redelijk met mij.. De ene dag wat beter dan de andere, maar ik mag niet klagen!
      En hoe gaat het met jou?

      Liefs,
      Marjel

  • Brief aan Olaf

    Britt van Wersch

    Britt heeft één jaar MS en een aantal jaren de stempel van Borderline. Ze is 8 jaar samen met Olaf. Haar grote steun en toeverlaat. In die tijd hebben ze veel mee gema... › Lees meer

    +136 dagen post HSCT

    Armin Wessel

    Op 14 december 2016 lezen we onderstaand verhaal van Armin. Hij is nu 136 dagen na zijn HSCT behandeling en in zijn verhaal laat hij weten hoe het nu met hem gaat. We ... › Lees meer