Op 26 juli werd ik 33 jaar

Kim van Kaathoven

MS & Partner

Gepubliceerd: 8 oktober 2021

Ik was die dag precies zo oud als mijn moeder was toen ik geboren werd, wij delen onze verjaardag. Sentimenteel als ik stiekem ben, was ik hier in aanloop naar deze verjaardag mee bezig. Mijn moeder had toen twee kinderen, was getrouwd en had een druk sociaal leven. Alles wat je hoort te hebben op je 33e, volgens de maatschappij.

Op 26 juli werd ik 33 jaar

En dan heb je mij: elke maand is het geld op, sociale contacten zijn zeer beperkt door Robs zwakke immuunsysteem en het feit dat we er achter komen dat we onze vrienden niet altijd juist gekozen hebben. De sleur heeft toegeslagen en we kunnen eigenlijk niks plannen of ergens naar uitkijken. We leven toe naar een nieuwe lemtrada-kuur. Die zin hoor ik zeer regelmatig de laatste maanden: “ik ben nu even alleen bezig met die kuur, sorry schatje”.

Ik wil die andere dromen ook kunnen waarmaken

Maar ik wil door! Ik zit maar te wachten tot ik mijn dromen uit kan laten komen. Ondertussen zit ik alleen maar te emmeren over een kuur die ervoor gaat zorgen dat mijn 6 weken zomervakantie niet ontspannend worden, maar veel geregel, zorg en emotie met zich mee gaat brengen. Het voelt soms alsof iemand op pauze heeft gedrukt. We moeten wachten.

Tot corona voorbij is, tot Rob aan de betere hand is. Tot voor mij de mogelijkheid komt een nieuwe baan aan te nemen en hopelijk meer te gaan verdienen. Gelukkig ben ik erg goed in uitstellen. Maar sommige dingen kun je maar beperkt uitstellen op je 33e. En daarbij ben ik als mens zo gegroeid dat ik andere dromen krijg en die ook waar wil kunnen maken.

En dus drukte Rob op mijn 33e verjaardag zelf weer op de knop. Hij vroeg mij ten huwelijk. Ik zag het niet aankomen, want ik zat te wachten. Op niks, want uiteindelijk hebben we dit zelf in de hand. Ineens staat mijn leven weer aan, zie ik een nabije toekomst waarin ik niet alleen zit te wachten. Ik ruim ons huis op, gooi zooi weg om plek te maken voor andere dingen die we wél gebruiken.

Ineens zie ik allerlei dingen die ik uitgesteld heb

Plak oude foto’s in waarvan ik bang ben dat ze anders beschadigen. Ik maak plannen voor mijn toekomst en ik voer ze uit. Ik stel mezelf haalbare doelen, ook zoiets wat ik nooit begreep. Maar een huwelijksaanzoek doet wonderen, blijkbaar. Ineens zie ik allerlei dingen die ik uitgesteld heb omdat “ik er nog niet aan toe ben” en snap ik enigszins wie ik als volwassene ben en wil zijn. Mevrouw de Huisman dus.

Heb jij een soortgelijke ervaring? Stuur jouw ervaring naar [email protected]! En dan delen wij binnenkort ook jouw ervaringsverhaal.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Hoe gaat het?

Anne

Anne (59) is getrouwd met Huub (62 en MS). Samen hebben ze 3 kinderen en kleinkinderen. Wat haar ook opvalt is dat de meeste mensen het liefst iets in de trant van 'go... › Lees meer

ArenA MoveS: Het verhaal van Hanneke

Hanneke Schilperoort

Op 9 juli 2016 werd de allereerste ArenA MoveS gehouden. Een aantal dagen voor 9 juli deelden wij het verhaal van Hanneke. En tijdens ArenA MoveS ontmoetten wij Hannek... › Lees meer