Van diagnose naar schrijfster

Arjelle Smit

MS & Diagnose

Gepubliceerd: 24 oktober 2020

Via via komen wij in aanraking met Arjelle. We praten met haar over het overnemen van ons Instagram account. En dat lijkt haar wel wat. "Komende week zal ik het Instagram account van Platform MS gaan overnemen. Wat een bijzonder initiatief van Floris, ik vind het een erg mooie gedachte dat er echt naar de mensen achter de MS gekeken wordt."

Van diagnose naar schrijfster

Mijn naam is Arjelle Smit, ik ben 36 jaar en woonachtig in Rotterdam. Samen met mijn man hebben wij 2 zoontjes (geboren in 2015 en 2018). 16 jaar geleden begon bij mij de MS op te spelen; het gevoel in mijn romp begon te verdwijnen, tot ik na een paar dagen echt niets meer voelde. Tijdens een hockey wedstrijd werd me dit teveel en sloeg de paniek bij mij toe. Een bezoek aan de SEH was het eerste waar mijn diagnose mee begon.

Ik heb me altijd doodmoe gevoeld

De doktoren namen mijn klachten matig serieus. Ze zeiden dat het waarschijnlijk door hyperventilatie kwam. Maar ik wist wel beter, dit was veel meer dan dat. Ik heb me altijd doodmoe gevoeld, zo erg dat ik tijdens mijn jeugd huilend mijn slaapkamer uit kwam en mijn ouders vertelde dat ik me nog nooit uitgerust had gevoeld.

Ik heb een ruggenmerg punctie gehad, mri scans en bloedonderzoek. Eenmaal terug bij de neurologe vroeg ze mij of ik een vermoeden had. Ik had een A4 vol met vragen omdat ik al vermoedde dat ik MS had. De neurologe was hier stomverbaasd over, terwijl ik het niet meer dan logisch vond dat ik me goed had voorbereid.

Toen ik op mijn 20e de diagnose kreeg, stortte mijn wereld in. Na jarenlang getobt te hebben met mijn werk (omdat ik me altijd slecht voelde), werd ik afgekeurd. Dit vond ik verschrikkelijk. Ik voelde me een niksnut en voelde heel sterk dat ik nog wel iets voor de wereld wilde betekenen. Ik wist alleen nog niet wat.

Daarom besloot ik zelf een verhaal te schrijven

Mijn passie heb ik inmiddels (per ongeluk) wel gevonden! Sinds 2019 mag ik mij officieel schrijfster noemen. Toen mijn kinderen slechte slapers bleken, ging ik op zoek naar een verhaal dat paste bij hun denkwijze. Dit bleek ik niet te kunnen vinden in een prentenboek. Daarom besloot ik zelf een verhaal te schrijven, met als titel 'Papa's en mama's slapen niet'. Dit verhaal sloeg super goed aan bij mijn kinderen.

Mijn oudste zoontje vroeg me dit ook voor te gaan lezen op de basisschool, en omdat de kinderen daar het ook onwijs leuk vonden, ben ik illustraties gaan bedenken en is het boek vormgegeven. Ik heb van het begin af aan ontzettend geloofd in het prentenboek en het is nu definitief uitgegeven! Ik krijg zóveel leuke reacties terug van de ouders! Inmiddels ligt het boek bij 2 verkooppunten in Rotterdam en verkoop ik het ook via mijn eigen kanaal. Dit is te zien op mijn Instagram @verhalenconfetti en ook via mijn website www.verhalenconfetti.nl.

Het mooie is: alle winst gaat naar het MS fonds!

 

Heb jij een soortgelijke ervaring? Stuur jouw verhaal naar [email protected]!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Altijd weer dat schuldgevoel

Ien

Altijd weer dat schuldgevoel. Ken je dat, een kritisch stemmetje in je hoofd, dat oneindige schuldgevoel wat aan je zit te knagen? Bijvoorbeeld omdat je bijvoorbeeld l... › Lees meer

Het krijgen van de diagnose en studie

Marieke van der Laan

2 juli 2020, de dag dat ik de diagnose kreeg. Het is begonnen met dat ik op een dag wakker werd met een tintelend gevoel in mijn benen/voeten. Ik zocht er verder nog n... › Lees meer