“Als je minder denkt, kan je meer dan je dacht”.

Ik heb weer een reis naar Kenia gemaakt. Als je er toch bent kan je ook naar Zimbabwe en Zambia gaan want dit ligt toch in de buurt.
Landen die niet zo geschikt zijn voor mensen die minder mobiel zijn.
Waarom ga je dan? Zou je denken, tijdens onze reis naar Amerika zag ik de inspireerde quote "I climb fences when there are fences to climb", dit ben ik.

Natuurlijk kan ik dit niet alleen.
Mijn partner is reuzetrots dat ik de uitdaging aan ga.

Net als mijn fysiotherapeut Barry Faas van Scope Fysiotherapie & Sport.
Als ík Fysiotherapie heb stelt hij vaak voor om de lat iets hoger te leggen want hij weet dat ik uitgedaagd wil worden.
Als je de diagnose MS krijgt komt er na een aantal jaren een soort berusting en het besef dat je een keuze hebt.
Ben ik een slachtoffer en ga ik achter de geraniums zitten of wat kan ik doen met hetgeen er op mijn pad komt. Ik kan gelukkig voor het laatste kiezen.

Wat je overkomt daar heb je vaak geen keuze in, wel hoe je daar mee omgaat.

Ik denk dat niemand kiest om MS te krijgen of welke ziekte dan ook.

Dus wederom naar Kenia. Eerste week Nairobi met een bezoek aan Lake Nakuru waar ik wederom de Massai danseressen ontmoeten en een hartverwarmend begroeting kreeg. Daarna naar Sopa Naivasha. Waar giraffen en zebra's gewoon rondlopen. Eénmaal kwam ik uit ons verblijf en stond ik oog in oog met 3 zebra's. Hoe gaaf was dit.

De manager van het hotel in Nairobi vroeg of de toegankelijke kamer naar wens. Ik vind van niet en de manager vroeg advies, omdat er een aantal nieuwe units bij het hotel gebouwd gingen worden en zij mijn op/aanmerkingen zou delen met de ingenieur. Want ja, als ik toch MS moet hebben is het goed om daar iets positiefs mee te doen.

Had ik maar...

Daarna naar Zambia waar ik een helikoptervlucht gemaakt heb boven de Victoria Falls. Wat een belevenis en gaaf om te doen. Wat ik doe is verre van makkelijk. Ik wil later aan het eind van mijn ritje kunnen zeggen dat ik alles heb gedaan wat ik kan om het leven leuker te maken in plaats van denken "had ik maar...".

Toen voor 2 dagen weer terug Nairobi. Even bijkomen van alles en weer terug naar huis.
In het vliegtuig was een storing met de energie dus geen entertainment. Het volgende gebeurde: men ging praten met elkaar…
Iedereen ging na het eten slapen. Het was dan ook een nachtvlucht.

Reageren op het reisverhaal van Sonja? Dat kan hieronder!

Wil jij ook je (reis)verhaal delen? Stuur jouw verhaal naar story@platformms.nl!

En dan delen wij binnenkort ook jouw (reis)verhaal.