Open deuren

Daar waar de ene deur dicht gaat, gaat de andere weer open.

Nou heb ik het af en toe nodig dat de deur keihard in mijn gezicht dicht wordt gesmeten, omdat ik ‘em zelf niet zo goed dicht kan doen. Ooit zorgde het ontslag bij een bijbaan ervoor dat ik dan toch naar mijn studie ging afmaken. Waar na ik ruim 20 jaar met, bijna altijd, veel plezier in het onderwijs gewerkt heb. Ik had het ontslag nodig om de moeilijke, onbekende weg te bewandelen.

En nu ging er onlangs weer een deur dicht. Dit keer heb ik de deur zelf dicht gedaan. Na twee jaar lang krampachting vast willen houden aan mijn vrijwilligerswerk op de school waar ik ooit werkte, voor mijn diagnose en voordat ik volledig afgekeurd werd.

Ik zag die dichte deur al een tijdje aankomen.

Al een tijdje merkte ik dat de waardering steeds iets minder werd. Steeds minder collega’s die mij nog kenden en wisten wat ik kon. Ik zag ook een openstaande deur. Twee zelfs. De eerste open deur zag ik in maart, toen er bij Platform MS een vrijwilliger gevraagd werd. De tweede deur zag ik in juni. Een oproep voor een thuismentor bij School’s Cool.

En nu ben ik blijer dan ik in tijden ben geweest. Trots op mezelf omdat ik de stap vrijwillig heb durven maken. En blij dat ik geen deur in m’n gezicht geknald kreeg.

Maar ja… dat is dan ook wel een open deur.

Heb jij een soortgelijke ervaring? Stuur jouw ervaring naar story@platformms.nl! En dan delen wij binnenkort ook jouw ervaringsverhaal.