Waar het brein ‘ja’ zegt tegen het leven

Vooruitkijken: waar het brein 'ja' zegt tegen het leven

Toen ik de verhalen op deze website las, viel mijn oog op de woorden van Saskia: 'Terugblikken, dat doe ik meestal niet actief. Ik kijk liever vooruit.' Het is alsof ze mijn eigen gedachten verwoordde.

Sinds mijn diagnose in 2023 heb ik mijn verhaal al vaak gedaan, en eerlijk gezegd ben ik daar nu wel klaar mee. Niet omdat het pijnlijk is om erover te praten, maar omdat ik merk dat het me stagneert. Ik word er niet vrolijker van. Mijn kracht haal ik uit wat nog voor me ligt, niet uit wat achter me is gebleven.

De herontdekking van creativiteit

Ik weet wat ik niet meer kan, dus ben ik op zoek gegaan naar wat er nog wél mogelijk is. En dat blijkt verrassend veel te zijn. Wat momenteel het meest in het oog springt? Mijn creativiteit, die door een bijzondere samenloop van omstandigheden volledig tot bloei is gekomen.

Mijn neuroloog bevestigt dat de diagnose zeer waarschijnlijk invloed heeft op mijn creativiteit. Het is die vaak fascinerende wisselwerking tussen de beperkingen van het brein en de onverwoestbare veerkracht van de geest.

MS nam fysieke mogelijkheden weg, maar opende mentale deuren die voorheen gesloten bleven. Natuurlijk is dat voor iedereen anders, maar ik merk dat alles wat ik creëer tegenwoordig gelaagder, urgenter en authentieker is.

Omleidingen in het brein

Mijn brein is door beschadigde banen genoodzaakt om informatie via nieuwe wegen te verwerken. Volgens opnieuw mijn neuroloog, creëert dit proces van 'omleiden' bij mij een flinke dosis extra creativiteit

En hoewel ik meer vrije tijd heb dan ooit, ga ik er vreemd genoeg veel bewuster mee om. Als ik een 'creatief moment' heb, duik ik er dieper en intenser in dan voorheen. Ik verspil simpelweg geen tijd meer aan bijzaken.

Van patiënt naar regisseur

De diagnose zette mijn wereld volledig op zijn kop, maar in de creativiteit vond ik een belangrijke uitlaatklep. Het schrijven van boeken, het bijhouden van mijn blog en zeker het maken van de podcast is voor mij veel meer dan tijdverdrijf; het is een manier om de controle terug te grijpen. In de verhalen die ik schrijf, ben ik niet de patiënt, maar de regisseur.

Ik merk ook dat ik een sterker ontwikkelde zelfreflectie heb gekregen. Ik ervaar emoties bewuster en denk dieper na over wat er echt toe doet. Deze nieuwe blik op de wereld geeft mijn creatieve werk een laag die er voorheen niet was.

Een nieuwe horizon

Mijn sportleven is door fysieke grenzen veranderd, en datzelfde geldt voor mijn creatieve uitingen. Omdat mijn fijne motoriek minder betrouwbaar wordt, focus ik me nu nog meer op digitale kanalen en mijn basgitaar. Deze verschuiving geeft me een creatieve prikkel die zonder deze diagnose misschien verborgen was gebleven.

Mijn creativiteit blijkt een manier van het brein om "ja" te zeggen tegen het leven, terwijl het lichaam soms "nee" zegt.

Ik wil jou uitdagen om hetzelfde te doen: ga op zoek naar je eigen creatieve grenzen. Ik ben benieuwd wat jou energie geeft en waar jij je plezier uit haalt.

Luister hier de podcast MS Openhartig van Nick en Bram.

Reageren op het verhaal van Nick? Dat kan hieronder!

Wil jij ook je verhaal delen? Stuur jouw ervaring naar story@platformms.nl!

En dan delen wij binnenkort ook jouw ervaringsverhaal.