Mijn weg is dan misschien wel anders…

Amber van Gestel

MS & WereldMSDag

Gepubliceerd: 30 mei 2020

De Belgische Amber van Gestel trapt vandaag 'onze' Wereld MS Dag af met haar verhaal. Een verhaal over accepteren, over verzwijgen, over (over)leven, over wat als en vooral over hoe Amber zichzelf heeft ontwikkelt tot de vrouw die zij nu is. Over haar weg. Wandel je mee?

Mijn weg is dan misschien wel anders…

Vandaag - 30 mei - is het wereld MS dag. Een onderwerp waar ik niet zo vaak over praat. Iets dat ik niet tegen iedereen meteen vertel wanneer ik ze leer kennen omdat ik bang ben dat ze me als een last gaan zien.

Maar zolang ik mezelf niet nog een keer verlies is het goed.

Het is iets dat mijn leven compleet heeft verandert. Normaal zou ik nu al afgestudeerd geweest zijn in mijn bachelor Marketing. Zou ik al vele meer reizen hebben gemaakt. Zou ik niet in mijn achterhoofd toch denken: ‘wat als’ & zou ik sommige stappen sneller durven nemen. Zou ik niet altijd bang zijn om het label ‘MS patiënt’ te krijgen. Zou ik niet altijd piekeren en zou ik niet zo bang zijn om weer heel veel kilo’s bij te komen van een nieuwe cortisonekuur. Mijn levensweg zou er toch wel vele anders uit gezien hebben zoals ik hem had uitgestippeld voor ik de diagnose kreeg.

Maar desondanks heb ik misschien wel meer bereikt dan ooit tevoren. Organiseer ik samen met een topteam het MegaSmul Festijn om andere patiënten een hart onder de riem te steken. Heb ik mijn studie weer opgepakt en probeer ik mijn bachelor nog te halen in combinatie met een job die ik enorm graag doe. Heb ik al vele mooie plaatsen gezien waar ik heel veel van geniet.

Soms botste ik heel vaak tegen de muur omdat ik ook gewoon wou zijn zoals andere leeftijdsgenoten.

Heb ik vriendinnen leren kennen die mij nooit hebben opgegeven. Heb ik geleerd om zelf nooit op te geven. Heb ik geleerd dat je niet je hele leven uitgestippeld moet hebben. Dat soms eens buiten de lijntjes gaan heus geen kwaad kan. Dat soms eens kwaad zijn en denken ‘waarom ik’ ook niet erg is.

Ik dacht vaak dat ik dingen niet zou kunnen door mijn MS. Soms botste ik heel vaak tegen de muur omdat ik ook gewoon wou zijn zoals andere leeftijdsgenoten. Ik wou meegaan met de stroom en wou niet achterblijven. Maar net omdat ik MS heb, weet ik dat ik het kan.

MS is helaas nog steeds een ongeneesbare ziekte die je niet zomaar kan verliezen. Maar zolang ik mezelf niet nog een keer verlies is het goed. Mijn weg is dan misschien wel anders, maar mijn weg is er eentje dat ik telkens doorwandel en waar ik na jaren acceptatie in heb gevonden. 💞

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Mijn onzichtbare MS

Veerle van Impe

Een zestal maanden geleden kreeg Veerle de diagnose te horen. Een donderslag bij heldere hemel, maar achteraf gezien toch ook wel iets dat veel duidelijk maakt. Ondert... › Lees meer

Trouwen en het vervolgonderzoek

Annelies van der Heide

Het vierde verhaal van Annelies. Van het kastje naar de muur. Van een relatie naar trouwen. Het nieuwe, aangrijpende maar vooral persoonlijke verhaal van Annelies. MS ... › Lees meer