Alles kun je overwinnen

Remco Reesink

MS & Bewegen

Gepubliceerd: 30 oktober 2020

Remco Reesink is dit jaar de beruchte 40 gepasseerd en werkt al meer dan 20 jaar in de fitnessbranche. Naast zijn twee lieve dochters Demi & Liza en vriendin Lonneke, is sporten dan ook zijn lust en zijn leven. Maar wat gebeurt er als een fitte sportinstructeur RR-MS (Relapsing Remitting MS) krijgt? Dat is even schrikken, terugschakelen en dan weer volle bak vooruit. Remco wil graag zijn verhaal delen om andere mensen met MS te inspireren. “Ook met MS kan je meer dan je denkt en leer je weer genieten van het leven!”

Alles kun je overwinnen

Het begon allemaal met een oogzenuwontsteking in 2015. Ik zag troebel aan de rechterkant en na een bezoek aan de huisarts, opticien en oogarts kwam ik bij een neuroloog terecht. In eerste instantie werd er toen geen MS geconstateerd. Zelfs na diverse succesvolle behandelingen met prednison kwam de oogzenuwontsteking nog twee keer terug. Na een derde keer was het definitief over.

Ik geloof dat je alles kunt overwinnen, hoe uitzichtloos een situatie ook is. Als je maar stappen zet!

Hierna kwamen er echter andere klachten. Ik kreeg de ene blessure na de andere. Last van mijn schouder, mijn borstspier en blokkades in de bekken, rug en heupen. Ik, de altijd fitte sportinstructeur, ging van 15 uur lesgeven in de week naar maximaal 3 uur per week. Ook mijn driewekelijkse fitnessmomentje schrapte ik. Er volgden zelfs periodes van helemaal niet sporten en ik was continu moe.

Mijn lichaam liet me in de steek. Het was erg frustrerend om mijn lichaam te zien aftakelen. Niets wat ik deed verminderde de klachten: fysiotherapie hielp niet en een manueel arts kon mijn pijn en blessures ook niet verhelpen. Ze zagen verklevingen en daardoor had ik last van beknellingen, wat de uitvallen en tintelingen in mijn armen en benen verklaarde. Maar de klachten bleven aanhouden.

In de zomer van 2018 kreeg ik een licht auto-ongeluk, waardoor ik ook aanhoudende nekklachten kreeg. Mijn tintelingen werden erger en omdat de therapieën niet de gewenste resultaten leverden, ging ik terug naar de neuroloog die mij van mijn oogzenuw afhielp. In eerste instantie werd aan een nekhernia gedacht, maar na een MRI bleek er een ontsteking in het ruggenmerg te zitten. In diezelfde week ging ik opnieuw onder de scan voor mijn hoofd en toen zag de neuroloog ook daar vier ontstekingen: de diagnose MS werd eindelijk gesteld.

Je moet accepteren dat het niet meer wordt zoals het was en kijken naar wat je allemaal wel kunt

Ik zeg ‘eindelijk’ omdat ondanks dat ik deze boodschap erg heftig vond, er tegelijkertijd een last van mijn schouders viel. Eindelijk wist ik waar mijn klachten vandaan kwamen. Inmiddels had ik het niet alleen fysiek erg zwaar, ook mentaal zat ik er doorheen. Ik kon mijn passie en werk niet meer uitoefenen zoals ik wilde, het frustreerde me enorm dat mijn lichaam niet deed wat ik wilde en net nadat ik de diagnose MS had gekregen, vertelde mijn toenmalige vrouw na 19 jaar dat ze twijfelde aan ons huwelijk. Alles kwam tegelijk en ik kreeg flink wat klappen te verduren.

Maar ik zette door. Ik ben een aanpakker en mijn glas is altijd halfvol. Ik kijk niet graag naar ‘wat kan er niet’, maar juist naar ‘wat is wel mogelijk’. Daarom greep ik alle hulp aan die mogelijk was en startte ik direct na de diagnose met medicatie. Ook schakelde ik een diëtist in, een praktijkondersteuner, een ergotherapeut en een MS-verpleegkundige. Alles om mijn leven weer op de rit te krijgen en zowel lichamelijk als mentaal weer in balans te komen.

Nu, ruim twee jaar na de diagnose MS, gaat het meer dan goed met mij. Het was even zoeken en wennen, maar inmiddels weet ik mijn weg in mijn nieuwe leven goed te vinden. Want dat is het, je moet accepteren dat het niet meer wordt zoals het was en kijken naar wat je allemaal wel kunt. Door alle hulp leef ik heel anders dan twee jaar geleden: ik neem nog maar drie maaltijden per dag in plaats van acht – en dat is wennen voor een sporter! – en eet veel meer volkoren producten, vis, minder bewerkt vlees, weinig suiker en veel groenten. Het lesgeven doe ik nog steeds maar drie uur per week, maar ik sport wel weer zeven dagen.

Met de juiste voeding, goede medicatie, de beste hulp en regelmatig bewegen voel ik me fitter dan ooit

Ik ben erg trots op wat ik heb bereikt. Vooral de ergotherapeut heeft mij veel doen inzien. Zo heb ik geleerd beter mijn werk te doseren en durf ik eerder nee te zeggen. Ook weet ik mijn grenzen beter aan te geven. Dat blijft lastig voor mij en het is continu zoeken: wanneer ga ik er net overheen en moet ik gas terugnemen? Vroeger ging ik standaard over mijn grenzen heen, nu betaal ik direct de rekening als het zover is.

Mijn lichaam is mijn graadmeter: heb ik meer last, moet ik opnieuw kijken waar het misgaat. Heb ik stress, neem ik te weinig rust of eet ik slecht? Het grappige is dat hoe minder ik sport, hoe meer last ik krijg. Beweging werkt bij mij dus echt positief. Ik raak niet meer in paniek als ik last heb van mijn klachten, het maakt me juist bewust van het feit dat ik rustiger aan moet doen.

Ik wil mensen met soortgelijke klachten vooral meegeven niet op te geven. Ja, ik heb elke dag last van mijn MS, maar het brengt me ook zoveel. Met de juiste voeding, goede medicatie, de beste hulp en regelmatig bewegen voel ik me fitter dan ooit. En dat op mijn 40e, haha. Kijk vooral naar wat je wel kunt. Wellicht kan je in frequentie minder sporten dan ik, maar ik ben ervan overtuigd dat je je fitter kunt voelen en meer energie kunt krijgen als je de juiste hulp aanpakt. Dat je meer levensvreugde- en kwaliteit behaalt als je er voor de volle 100% voor gaat.

Mijn MS geeft me elke dag nog meer motivatie

MS heeft me zelfs nog meer laten inzien dat mijn werk als clubmanager- en (personeels)coach bij me past: ik help dagelijks mensen om hun doelen te bereiken en mijn MS geeft me elke dag nog meer motivatie om mensen te laten inzien dat ze meer kunnen bereiken dan ze denken. Het leven lacht me weer toe: ik doe nog steeds wat ik leuk vind, ook al heeft het een andere vorm aangenomen, ik geniet van mijn twee dochters en ook in de liefde heb ik het geluk weer gevonden. Dosering & balans zijn daarbij de sleutel. Ik ben een tevreden mens!

Heb jij een soortgelijke ervaring? Stuur jouw ervaring naar [email protected]! En dan delen wij binnenkort ook jouw ervaringsverhaal.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

  • Daniel schreef:

    Mooi verhaal, Remco!
    Helaas is niet alles te overwinnen met een goede instelling, maar zeker wel veel. En dat laat jij duidelijk zien!

    Groet,
    Daniel

  • marcus de jong schreef:

    geweldig goed verhaal, Remco en hoe herkenbaar om niet baas te zijn over je eigen lijf.en de frustratie .
    respect!
    misschien kom ik er ook toe om mijn verhaal te vertellen..

  • MS & medicatie: Het leed dat Tecfidera heet…

    Paul

    In de reeks 'MS & Medicatie' het verhaal van Paul. Zijn verhaal over Tecfidera, zorgverzekeraars, apothekers en volle melk. De reeks 'MS & Medicatie' hebben we... › Lees meer

    Coronavirus? Je past je aan..!

    Niek Heizenberg

    Twee keer daags twee paracetamol op een goede dag, maximaal vier keer op een mindere. Eventueel aangevuld met sterkere middelen. Zo gaat het al vier en een half jaar, ... › Lees meer