Altijd weer dat schuldgevoel

Ien

MS & Ervaringsverhalen

Gepubliceerd: 28 oktober 2022

Altijd weer dat schuldgevoel. Ken je dat, een kritisch stemmetje in je hoofd, dat oneindige schuldgevoel wat aan je zit te knagen? Bijvoorbeeld omdat je bijvoorbeeld last-minute een afspraak hebt moeten afzeggen? En dan bedoel ik niet voor de eerste keer.  Of je rust neemt en even niks doet, terwijl je je grens nog niet bereikt hebt? Of je man vragen om huishoudelijke taken over te nemen wanneer het niet gaat?

Altijd weer dat schuldgevoel

Chronisch ziek zijn en me schuldig voelen gaan hand in hand door het leven. Wat een rotgevoel zeg! Het lijkt een groot taboe te zijn. Als ik tegen mensen zeg: Ik voel me daar best schuldig over, zeggen mensen vaker: “Dat moet je niet doen of dat hoeft niet.” Maar er zit natuurlijk een heel verhaal achter en als je naar elkaar luistert zie je de persoon meer en de strijd die hij/zij voert. Die strijd hoef je niet alleen te voeren! Niemand zou die strijd alleen moeten voeren!

Niemand zou de strijd alleen moeten voeren

Mijn (onzichtbare) chronische ziekten zijn grillig en erg onvoorspelbaar. Elke dag is een grote verrassing. “Surprise, surprise”, hoor ik Hennie Huisman alweer zingen. Dat betekent niet alleen een groot aanpassingsvermogen op lichamelijk gebied, maar ook op mentaal gebied. Er heerst een groot taboe over het mentale welzijn. Terwijl het helemaal niet raar is dat als je (onzichtbaar) chronisch ziek bent, juist veel piekert, slechter slaapt maar ook een strijd voert met het leren omgaan van je chronisch ziek zijn en je gedachtes. Ook ik heb dat.

Het zal je dan ook niet verbazen dat ik regelmatig discussies voer met mezelf. Me regelmatig schuldig voelen is daar één van. Wat afspreken, maar op moment suprême voel ik me beroerd of ziek en kan ik er niet aan deelnemen of naartoe gaan. En wat ik dan het meest vervelendste vind is om af te moeten zeggen of het gezin moeten teleurstellen dat ik niet mee kan doen omdat ik teveel pijn heb of in een opvlamming zit.

Zo voel ik me regelmatig schuldig omdat ik een verjaardag moet afzeggen of dat ik gedurende een dag vol leuke activiteiten met mijn gezin moet afhaken omdat ik gewoonweg instort. Schuldig voelen naar mijn man, zoontje, familie en vrienden komt dan regelmatig voor. Of ik negeer mijn Behçet en CVID en ga toch die grens over en moet dan 3 dagen op de blaren zitten.

Mensen denken dat ik een keuze heb

Voelt heel dubbel. Want ik ben iemand die altijd zijn afspraken en beloftes nakomt. Ik weet, het chronisch ziek zijn hoort bij mij. Dus afzeggen omdat het gewoonweg niet gaat zou heel normaal moeten zijn. Maar toch komt dat schuldgevoel dan weer om de hoek kijken. Bij mensen die dichtbij staan voelt het soms als falen. Ik kan best wel hard voor mezelf zijn en ben dan teleurgesteld in mezelf.

Mijn lijf laat me dan in de steek, terwijl ik daar niet voor kies! Maar ik kan ook me schuldig voelen voor mezelf. Dat heeft meer te maken met de dromen die ik vroeger had en die ik niet heb kunnen volbrengen omdat mijn lijf  niet wil meewerken. Rationeel gezien weet ik heel goed dat ik er niks aan kan doen. Dubbel gevoel dus!

Er is niet altijd begrip voor als je weer een last-minute af moet zeggen. Soms wordt chronisch ziek zijn als een keuze gezien. Ook als ik genoeg slaap, mijn medicijnen en vitamines neem, mijn rustmomenten niet oversla, genoeg beweeg en gezond eet, kan ik toch nog steeds opvlammingen en ontstekingen krijgen. Of wanneer ik doordeweeks een afspraak last-minute afzeg en mensen me in het weekend iets leuks zien doen, denken mensen dat ik een keuze heb. Helaas pindakaas, chronisch ziek zijn is geen keuze!

Het is belangrijk om ja tegen jezelf te zeggen

Het recept voor een schuldgevoel bij chronisch ziek zijn is een lepeltje perfectionisme, een scheutje beloftes breken naar een ander en een vleugje gevoel van falen. Ik denk dat iedereen wel eens momenten van schuldgevoelens ervaart. Dat is heel menselijk. Dat hoort bij alle emoties die we  ervaren als mens. Je voelt je dan tekortgeschoten of je denkt dat je iets verkeerd doet.

Er kunnen veel aanleidingen zijn om je schuldig te voelen. Ik ben vrij perfectionistisch aangelegd. Echter heb ik geleerd dat niet perfect ook goed is. En dat ik het heb kunnen ombuigen van perfectionistisch naar het goed willen doen. Soms komt dat perfectionistische stemmetje echter weer terug. Dan wil ik het meer dan goed doen. Maar het leven is niet perfect. En dat zal het ook niet worden. Niet perfect is juist echt!

Ik leef tenslotte niet in lala-wonderland. Ik zoek daar een balans in en mijn weg in. En het is een proces van vallen en opstaan. Een dubbel gevoelsproces. Want rationeel gezien kan ik je heel goed vertellen dat het belangrijk is om ja tegen jezelf te zeggen en nee tegen een ander als ik dit nodig heb. Ik ben opgegroeid met het idee dat voor mezelf kiezen egoïstisch is. Maar als ik niet voor mezelf kies als ik dit nodig heb, heb ik me er zelf mee. En dat is lastig. Want je wil anderen én jezelf niet teleurstellen.

Chronisch ziek zijn is een fulltime baan

Benoem je schuldgevoel als je een afspraak afzegt, waardoor je je minder schuldig voelt. Verwacht niet dat anderen altijd even positief reageren. Ik ben open naar de ander toe en leg het uit. Geef ruimte aan je gevoel en je emoties. Of je nu vrouw of man bent. Iedereen kan helpen dit taboe te doorbreken door erover te praten. Erover praten is juist goed!

Ik noem me ook wel de vreemde eend in de bijt. Maar wel de unieke vreemde eend in de bijt. Iedereen is uniek! Volg je eigen weg en je eigen tempo. Doe wat je kunt en blijf dicht bij jezelf. Net doen alsof ik gezond ben dat werkt niet. Dat werkt uiteindelijk tegen je. Laat het schuldgevoel je niet belemmeren! Probeer het dan ook los te laten. Creëer genietmomentjes wanneer het wel kan.

Ben lief voor jezelf. Je kunt er immers niks aan doen. Chronisch ziek zijn is een fulltime baan. Dus zorg dan ook goed voor jezelf! Je schuldig voelen zorgt voor veel onrust bij jezelf. Hopelijk geeft deze blog wat meer inzicht in mijn proces van omgaan met schuldgevoelens. Mocht je je ervaringen of tips willen delen, deel ze gerust!

Ien deelt al haar verhalen ook op Instagram

Heb jij een soortgelijke ervaring? Stuur jouw ervaring naar [email protected]! En dan delen wij binnenkort ook jouw ervaringsverhaal.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

De MS levenservaringen (deel 2)

Marian Böhmer

We deelden een oproep naar ervaringen met mijn MS. Marian reageerde met het ervaringsverhaal. Het leven met MS is sinds haar diagnose een grote ervaring. Elke dag weer... › Lees meer

Vandaag de dag

Angela Snijder

Vandaag gaat het eigenlijk best goed, alles is stabiel met wat ongemakken erbij, daar ga ik hieronder ⬇️ wat meer over vertellen. Ik kom de dagen lekker ... › Lees meer