De zoektocht naar goede medicatie

Angela Snijder

MS & Medicatie

Gepubliceerd: 5 juni 2020

In Alkmaar heeft ze voornamelijk Prednisolon gehad en zijn er niet echt zover gekomen om te kijken of er eventueel een remmer voor haar was waar ze mee kon beginnen. Nadat ze zich in Hoorn had aangemeld is ze ook even medicijnloos geweest aangezien ze ook eerst een band met elkaar moesten creëren.

De zoektocht naar goede medicatie

Dat ging eventjes goed voor een paar weken... Mijn oude ontsteking was weer gaan vlammen en voordat ik het door had zag ik mijn arm mezelf voorbijvliegen en er vandoor gaan met mijn wijn... Bijna mijn kleine bloemenvaas op pootjes met vloeibaar goud stuk geslagen tegen mijn aanrecht! 😱

Mijn lichaam schoot zo in de stress dat ik me daarna weer kon melden in het ziekenhuis

We zijn toen een beetje alle opties gaan bekijken, hij wilde dat ik me er ook in zou verdiepen en met een idee komen. Ik ben begonnen met Aubagio, dat was het meest simpele met de minste bijwerkingen. Vol goede moed eraan begonnen...

Al snel merkte ik dat mijn darmen het niet zo aangenaam vonden en raakte al snel aan de diarree 💩. In het kader 'het even de tijd geven' even goed vol goede moed doorgegaan en toch zeker tot driekwart jaar volgehouden. Het was voor mij klaar dat de diarree niet ophield en ik uiteindelijk 4 tot 5 keer op de dag naar de wc moest om mezelf leeg te laten lopen 🙈. Erg charmant ook als je op visite bent...

Om mijn lichaam even de tijd te gunnen om weer te herstellen van dat avontuur had ik besloten even geen medicijnen te nemen. Ook dat is heel even goed gegaan, tot ik een bezoekje had gebracht aan de kermis, daar is mijn lichaam zo in de stress geschoten na een rondje achtbaan dat ik me weer mocht melden in het ziekenhuis voor 3 dagen.

Weer vol goede moed aan de slag gegaan

Weer naar de medicijn opties gekeken en ook op aanraden van mijn toen super gezellige buurvrouw, die daar ook lag voor haar 3 daagse kuur, uiteindelijk aan de Copaxone gegaan. Ook weer vol goede moet met Pien de prikzuster aan de slag gegaan met mezelf te leren prikken. Ging op zich wel goed, had ook het idee dat ik me energieker voelde dan ik de afgelopen jaren ben geweest.

Het enige nadeel was dat ik overal waar ik prikte harde ronde schijven kreeg van ongeveer 10 tot 15 cm die vreselijk jeukte en bleven ongeveer een week zitten... Als je je dan 3 keer in de week moet prikken kan je denk ik wel een beetje bedenken hoe ik eruit zag 🙈. Op aanraden van de prikzuster dan toch geprobeerd om me te prikken zonder de auto eject... Nou dat was even spannend!

Maar goed het maakte niet uit of ik het zelf deed op met de pen of ik er een zalfje op smeerde of ging koelen die plekken bleven komen.

Ik moest ermee stoppen helaas en ben eigenlijk gelijk doorgestart met Tecfidera, wel met een maagbeschermer erbij. Ik zit daar nu denk ik ongeveer 1,5 jaar aan en so far so good! 😁

Heb jij een soortgelijke ervaring? Stuur jouw ervaring naar [email protected]! En dan delen wij binnenkort ook jouw ervaringsverhaal.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Onzekerheden en paniekaanvallen

Mandy

Dit keer het verhaal van de 28-jarige Mandy. Gedurende haar laatste jaren veel last van onzekerheden, pijn en vreemde gevoelens. De omgeving die verschillend reageert,... › Lees meer

Het leed dat blaasontsteking heet…

Mascha

Ik heb sinds 2010 de diagnose MS maar vanaf de puberteit heb ik altijd al last gehad van blaasontstekingen. Ik wist in het begin eigenlijk niet dat blaasproblemen veel... › Lees meer