Een intense draai

Anika Linckens

MS & Klachten

Leeftijd: 28

Gepubliceerd: 18 december 2020

Type MS: RRMS

Diagnose sinds: 31 mei 2018

Het is tijd voor een update. Soms kan het ook anders gaan dan dat je verwacht. Ineens sloeg bij mij de paniek toe. Hoe kan dit ineens zo hard binnen komen nadat je (al) 1,5 jaar de diagose hebt? Blijkbaar heb ik ergens de MS toch nog niet geheel geaccepteerd.

Een intense draai

Ik leef en eet gezond. Geen gluten, soja, glutamaat en zuivel. Ik drink alleen maar water, neem de nodige vitamines en mineralen. Ik sport 3 keer per week, krachttraining. Meerdere malen per week loop ik met mijn vriend een rondje van 3 of 5 km. Ik heb alleen klachten als ik iets ‘verkeerds’ eet, dan merk ik dit binnen 30 minuten tot één uur later.

In mijn oren klonk het heftig, maar blijkbaar had ik het nodig

Maar toen.. In oktober sloeg de paniek ineens toe. Ik had zo’n zin in de ‘slechte’ voeding dat ik aan niets anders meer kon denken. Ondertussen kreeg ik ook ineens klachten aan mijn benen, rechterarm, rechterhand en sloeg de vermoeidheid en onrust in mijn lichaam toe.

Ik dacht aan de rampscenario’s. Rolstoel, rollator… Alle ellende zag ik al voor mij. Dadelijk kan ik niet meer werken. Dat lijkt me nog het ergste. Ik doe mijn werk heel graag. Ik heb een afwisselende baan van 36 uur als preventie(tandarts)assistente. Als ik thuis kom te zitten, dan draai ik door.

Om weer goed voor mezelf te zorgen ben ik gaan zoeken naar een oplossing. Ik dacht ik moet een oplossing vinden om hier toch mee te kunnen dealen. Ik ben gaan zoeken naar psychische hulp. Als eerste kwam ik uit op een psycholoog. Klinkt in mijn oren best heftig, maar blijkbaar had ik het nodig.

Het voelde alsof ik in tijdnood zat

Ik had besloten om hiervoor te gaan. Ik heb contact opgenomen met mijn huisarts. De assistente moest dit gaan overleggen met de huisarts en ik één dag later moest ik terug bellen. Dan duurt één dag al lang. Het voelde alsof ik in tijdnood zat.

De volgende dag belde ik terug naar de huisarts. De assistente vroeg of ik al een psycholoog had uitgezocht. Ja, dat had ik. Later bleek dat er wachttijden zijn van één maand of langer bij een psycholoog. Daar schrok ik van… Ik dacht hallo, zo lang red ik dit niet meer?! Maar ik dacht ook: je zou maar echte zware psychische problemen hebben, dan heb je toch echt een probleem… Dit heb ik ook geuit aan de assistente.

Ze gaf aan dat ik ook bij een praktijkondersteuner terecht kon. Dit wordt vergoed vanuit de basisverzekering. Deze helpt je met psychische klachten. De week erna had ik een afspraak. Dat luchtte al op. Gek hoe dat werkt mentaal.

Een MRI maken ging dit jaar niet meer lukken

Ondertussen had ik mijn MS verpleegkundige een e-mail gestuurd of er een spoed MRI aangevraagd kon worden. Daar begon de hele rompslomp van het ziekenhuis. Het antwoord was dat dat niet ging. Ik moest eerst bij de neuroloog komen en hij moest het aanvragen.

Ik belde naar het ziekenhuis om een afspraak bij de neuroloog in te plannen. Ik kreeg te horen dat het dit jaar niet meer ging lukken. Ik moest dit maar aan mijn MS verpleegkundige doorgeven. Boos en gefrustreerd hing ik op. Ik had nog een afspraak bij mijn MS verpleegkundige staan.

Een paar weken later bij de MS verpleegkundige geweest, mijn verhaal gedaan. Zij ging met de neuroloog overleggen om een MRI aan te vragen. Ze liet me wat weten. ’s Avonds kreeg ik een onverwachts telefoontje van haar. Ze ging de MRI aanvragen. Wat een wonder! Zodra ik de datum van de MRI wist moest ik een afspraak plannen met de neuroloog om de MRI te bespreken.

Het is net alsof je in een old school scanner ligt

De gesprekken bij de praktijkondersteuner helpen enorm. Na twee gesprekken gaat het al stukken beter. Ik weet hoe ik nu kan omgaan met paniek in zo’n situatie. En dat alle dingen die gebeuren niet persé MS gerelateerd hoeven te zijn. Ik kan het aanraden aan de mensen die hier ook mee struggelen.

Als jullie dit lezen, heb ik gisteravond mijn MRI gehad. Om 21:45 uur. Wat een top tijd. Tijd om te slapen in dat ding. Ik vind het helemaal niet erg om erin te liggen. Het is net alsof je in een old school scanner ligt.

Met mijn klachten gaat het ook beter. Soms nog af en toe last. En wat bleek toen ik die paniekaanval door mijn klachten kreeg? Ik had klachten omdat ik een appel had gegeten, klachten die normaal niet zo heftig zijn. Maar door een appel… Ja, daar kan ik toch echt niet tegen blijkt!

Ik blijf met voeding bezig

Dus ik ga nu vooral zo verder. Aan de medicatie ga ik in ieder geval nog altijd niet. De bijwerkingen zijn voor mij veel te heftig. Ik blijf met mijn voeding bezig. Ik houd het immers al dik één jaar vol.

Ook heb ik laatst een aflevering van Dokters van Morgen gezien over ontstekingen. Het blijkt dat als je geheel plantaardig eet en drinkt dat je dan weinig tot geen last van ontstekingen hebt. Dat wordt dan het goede voornemen van 2021. Vanaf januari maar eens proberen…

En in een andere aflevering blijkt dat kou echt goed werkt voor je immuunsysteem. Dat ook maar eens gaan proberen beetje bij beetje.. Op naar goede voornemens! Wie doet er met mij mee?

Iedereen hele fijne feestdagen gewenst in deze zeldzame omstandigheden en een gelukkig nieuwjaar gewenst!

P.S.: in week 53 neem ik het Instagram account van Platform MS over. Dus heb je vragen? Stel ze dan vooral!

Heb jij een soortgelijke ervaring? Stuur jouw ervaring naar [email protected]! En dan delen wij binnenkort ook jouw ervaringsverhaal.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Hoe gaat het?

Anne

Anne (59) is getrouwd met Huub (62 en MS). Samen hebben ze 3 kinderen en kleinkinderen. Wat haar ook opvalt is dat de meeste mensen het liefst iets in de trant van 'go... › Lees meer

Mijn werk…

Angela Snijder

Na mijn 1e roerige, bijna onmogelijke jaar, een wirwar van emoties, frustraties en onzekerheid gaat het werk natuurlijk gewoon door en ondanks dat je in zo een onstabi... › Lees meer