Een kapotte fundering

Tamara van Malsen

MS & Gezin

Gepubliceerd: 4 februari 2022

Alles wat je in je leven doet en bereikt doe je om een bestaan of, zoals wij zeggen, een fundering op te bouwen. Je fundering bestaat uit je relatie, een huis, je kinderen, je werk, je sociale contacten, je toekomstdromen. Maar één van de belangrijkste onderdelen is je gezondheid. Als die gezondheid wankelt, valt er dus een deel van je fundering weg. Hoe moet je deze dan in balans houden?

Een kapotte fundering

Een kapotte fundering dus. En dan moet je sterk in je schoenen staan om op deze fundering verder te kunnen bouwen. Want als één deel kapot is, volgen er meer delen. Je gezondheid, zeker bij een chronische ziekte, kun je niet zomaar even maken. Hier heb je dus geen invloed op, op andere delen wel. Door zelf keuzes te maken. Hoe onze fundering verder is afgebrokkeld, of misschien is opgebouwd ga ik verder vertellen. Ik begin met mijn werk.

We zullen allemaal moeten blijven werken om die fundering heel te houden

Voor ik ziek werd, werkte ik op een huisartsenpraktijk. Ik begon daar als doktersassistente, maar na een aantal jaar ben ik terug de schoolbanken ingegaan. Ik heb verder geleerd als praktijkondersteuner somatiek bij de huisarts. Ik begeleidde mensen met suikerziekte, astma, COPD en hart- en vaatziektes. Ik deed dit met heel veel plezier. Het werk en de mensen waren afwisselend. Dit maakte het beroep zo leuk.

Nadat de diagnose MS gesteld werd, ben ik in rap tempo achteruit gegaan. Moe was ik altijd al, maar we wisten nooit waarvan. Nu we het eenmaal wisten, wilden we er wel voor zorgen dat ik niet mijn grens steeds overging. Dat betekende dat ik beter naar mijn lichaam moest luisteren. Hierdoor namen de uren die ik kon werken steeds verder af. Totdat ik uiteindelijk helemaal thuis kwam te zitten.

En dan zit je daar. 29 jaar, moeder van een dochter, je leven aan het opbouwen. Thuis. Altijd, 24 uur per dag, zeven dagen in de week. Weer een klap in mijn gezicht. Ik hield van mijn werk. En heb er soms nog moeite mee dat ik daar de energie niet meer voor heb. En ook al probeer ik het op een positieve manier te benaderen, want ik ben altijd thuis voor de kinderen en ik zie ze helemaal opgroeien, leuk blijft anders. Dat was het tweede deel van de fundering.

Het is een tijdje spannend geweest of we in ons huis konden blijven wonen

Doordat ik afgekeurd werd is het een tijdje spannend geweest of we in ons huis zouden kunnen blijven wonen. Want doordat ik in de WGA terecht kwam viel er een heel deel van mijn salaris weg. Salaris waar we wel op hadden gerekend toen we ons huis kochten. Gelukkig is dat goed gekomen. Dus dat stukje fundering doet het nog.

We merkten op den duur dat niet iedereen begreep waar je door heen gaat op het moment dat je hoort dat je chronisch ziek bent. Sommige vonden dat ik me niet aan moest stellen. Gewoon schouders eronder en doorgaan. Iedereen is toch wel een keertje moe. Alleen was ik niet ’n keer moe, maar altijd. Ook als ik een goede nachtrust had, die vermoeidheid bleef en blijft nog steeds. Mensen zien alleen de leuke dingen die we doen. Niet dat ik ervoor en erna moet rusten.

Sommige mensen hebben we het contact mee verloren. Wat we nog steeds jammer vinden. Maar het is ook goed zo. Als je me wilt begrijpen, moet je er energie in steken om te weten wat MS is en wat het doet met mijn lichaam. Het derde deel van de fundering die gedeeltelijk weg is gevallen. Gelukkig kan deze weer opgebouwd worden. We hebben zoveel nieuwe mensen leren kennen. Lieve mensen, die we voor geen goud willen missen.

Dit stukje fundering is nog heel

Als er zoveel stukjes fundering kapot gaan, komt vanzelf ook je relatie aan de beurt. Onze relatie is gelukkig sterk genoeg om het tot nu toe te overleven. Maar ook hierin verandert zoveel. Als je beide werkt en gezond bent, ben je gelijkwaardig naar elkaar toe. Nu zijn de verhoudingen veranderd. Richard zorgt meer en ik ben afhankelijk van hem. Zeker op de momenten dat het niet goed gaat met mij. Als het wel goed gaat, heb ik minder last van deze verhoudingen. Want dan zorg ik overal voor. Voor de kinderen, het huishouden, de boodschappen, de beestjes.

De momenten dat het niet goed gaat met me, ben ik ook bang voor onze relatie. Bang om Richard kwijt te raken. En dan zeg ik ook wel eens tegen hem dat hij iemand moet zoeken die nog gezond is. Waar hij nog alle leuke dingen mee kan doen. Want eerlijk, ik ben soms te moe of heb te veel pijn om leuke dingen te doen. Maar gelukkig is hij nog steeds bij me. En is dit stukje fundering nog heel.

We zullen allemaal moeten blijven werken om die fundering heel te houden. Niet alleen iemand die chronisch ziek is. Ook gezonde mensen moeten dit. De fundering in balans houden. Vooral die stukjes waar je zelf invloed op hebt.

Heb jij een soortgelijke ervaring? Stuur jouw ervaring naar [email protected]! En dan delen wij binnenkort ook jouw ervaringsverhaal.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Warrior

Tessa

Na 6 jaar heeft Tessa nog steeds geen medicijn gevonden wat bij haar aanslaat. Maar ze is heel stellig. Ook al ben je ziek en ook al kun je niet meer alles wat je voor... › Lees meer

Mama is een beetje ziek

Annelies van Oost

Annelies schrijft dit keer over haar gesprek met haar dochters. Het gesprek over wat komen gaat. Een stamceltransplantatie. Een zware periode voor hen allemaal. Zoals ... › Lees meer