Functioneel steppen

Jolanda Ruesink

MS & Bewegen

Gepubliceerd: 20 mei 2022

Afgelopen weekend zijn we dan eindelijk ons lang van tevoren aangekondigde weekendje weg geweest. Rotterdam was de bestemming. Bij mijn laatste controle-consult kreeg ik van de neuroloog al de nodige tips over bezienswaardigheden daar. Gelukkig was er verder niks te bespreken, alles was goed. Dat wil zeggen; de uitslag van het bloedonderzoek was prima en verder was er niet echt wat veranderd. Ook wel eens leuk, een toeristisch consult!

Functioneel steppen

Voor het eerst ging mijn step mee en kon die zijn dienst bewijzen. We wisten al wel dat de step prima op te klappen was en dan in de achterbak van de auto paste, maar de eerste keer dat we hem mee hadden en op pad waren was het erg slecht weer. Er lag toen ‘s ochtends ongeveer 10 centimeter sneeuw. Niet echt geschikt om de step te proberen. De step kwam dus thuis pas weer uit de auto.

Het gaf me meer bewegingsvrijheid

Dit keer hadden we meer geluk met het weer. Het hele weekend was het stralend. Ik vond het van tevoren best wel spannend. Is het nog wel zo’n goed idee om een stad te bezoeken voor mij? Rotterdam is niet bepaald een prikkelarme omgeving. Verder heb ik natuurlijk al wel veel gestept. De wekelijkse trainingen op de baan en ook van huis uit wel eens een stukje. Naar de sportschool bijvoorbeeld en weer terug. Maar in een stad steppen en dan het tempo aanpassen aan het looptempo van de anderen is natuurlijk heel anders. 

Ook zat ik me vooraf natuurlijk druk te maken of ik de step wel overal mee naar toe mocht nemen en wat men er dan van zou vinden. Ach ja, waar je je zoal druk om kan maken. Maar gelukkig ging alles heel goed met de step. In de parkeergarage van het hotel hebben we het ding rijklaar gemaakt en heb ik hem gelijk gebruikt. In de lift, in de hal, bij de receptie. Geen enkel probleem en niemand keek er vreemd van op. Of ik heb het niet gemerkt natuurlijk, dat kan ook. 

Ook in de stad heeft de step mij veel gemak gebracht. Normaal gesproken ben ik erg veel energie kwijt aan het lopen zelf. Ik moet steeds opletten dat ik mijn been voldoende optil en voortdurend de omgeving scannen op mogelijk obstakels, randjes, scheve stoeptegels en andere zaken waar ik over kan struikelen of waardoor ik uit balans raak. Gevolg is dat ik naast dit uitgebreid bodemonderzoek vrij weinig zie. 

Dit keer ging het anders

Bovendien ben ik dan snel moe en kan dan eigenlijk alleen nog maar bedenken wat de eerstvolgende mogelijkheid zal zijn om ergens te kunnen zitten. Maar dit keer ging het anders. Het steppen ging prima en zelfs de drukte van de stad bracht me niet uit evenwicht. Het verkeer, het voortdurende getingel van de trams, de stoplichten en de stoepen met verlaging, het was allemaal goed te doen.  

Vaak kon ik gewoon blijven zitten op de step, ook bijvoorbeeld door de Markthal. Wel goed dat we op de training regelmatig oefenen met slalommen en zo, want dat kwam nu wel goed van pas. In een museum of bij restaurants en terrassen lukte het snel om een veilig plekje voor de step te vinden. Al met al gaf me dit heel wat meer bewegingsvrijheid en is dit zeker voor herhaling vatbaar.

Heb jij een soortgelijke ervaring? Stuur jouw ervaring naar [email protected]! En dan delen wij binnenkort ook jouw ervaringsverhaal.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Ik ben weer Antoinet!

Antoinet

De afgelopen weken hebben wij de hoofdstukken van Antoinet gedeeld. We hebben aan haar gevraagd of zij een vervolg wilde schrijven. Een verhaal waarin zij kan uitlegge... › Lees meer

Met MS naar Nieuw Zeeland…

Saskia Saunier

Nieuw Zeeland staat al lang bovenaan haar lijstje van reizen die ze nog eens wil maken. Wat haar alleen heeft tegengehouden, is de lange reis naar de andere kant van d... › Lees meer