Kan ik nog wel voor mijn kinderen zorgen?

Wendy Feys

MS & Diagnose

Gepubliceerd: 24 juli 2020

4 jaar geleden, enkele dagen voor mijn 39ste verjaardag zag ik een vlek voor mijn linkeroog...ik sloeg er niet direct acht op en dacht dat het aan mijn brilglazen lag die nogal veel krassen vertoonden 😉. Op een dag toen ik mij stond te douchen zag ik die vlek ook en dit keer zonder bril (dus aan die krassen kon het niet gelegen hebben) toen sloeg de paniek wel lichtjes toe, stel je voor dat ik opeens blind ging worden…

Kan ik nog wel voor mijn kinderen zorgen?

Ik maakte een afspraak bij de oogarts en doordat ik ook pijn ervaarde mocht ik dezelfde week nog langsgaan. Ze deed enkele testen en vroeg of ik veel in het stof zat... We waren juist ons huis aan het verbouwen, dus stof genoeg 😂. Ze weet het daar aan en ik kreeg oogdruppeltjes mee... 1 maand lang moest ik mijn ogen druppelen. 2 weken 20 druppeltjes per dag, 2 weken 10 druppeltjes per dag. Na 1 week merkte ik helaas geen verbetering, het was alleen maar erger geworden 😩.

De neuroloog dacht dat ik van een andere planeet kwam

Van de ondertitels bij een film waren er precies stukken uitgesneden en ik was ook mijn zijaanzicht kwijt. Dit kon dus niet meer aan het stof liggen... Zo snel als mogelijk belde ik terug de oogarts op en diezelfde dag mocht ik gaan. Weer deed ze enkele testen en ze zag dat mijn zicht helaas verslechterd was... Er zou nog een test moeten afgenomen worden maar zijzelf kon dat niet, ik moest daarvoor naar een oogspecialist.

Natuurlijk is er bij specialisten een ellenlange wachtlijst en moest ik enkele weken geduldig wachten om op afspraak te kunnen gaan. Eindelijk was de dag daar... Er werd mij contrastvloeistof ingespoten en moest ik voor een toestel zitten die enkele minuten duurde, naar mijn gevoel was het een eeuwigheid. De specialist kwam meteen ter zake, het zag er niet goed uit 😢. Ik moest voor een hersenscan... Ook dat nog... Laat mijn oom net op zijn 39ste te zijn overleden aan een hersentumor en wat stond er op de verwijsbrief? Juist, Ja...hersentumor?

Een afspraak krijgen voor een scanonderzoek is ook niet zo evident en weeral lang wachten, veel te lang naar mijn gevoel. De grote dag, daar lig je dan onder een toestel die zoveel herrie maakt dat je je niet eens meer hoort denken 😊. De zenuwen gieren door mijn lijf want ik ben als de dood voor kleine ruimtes. Gelukkig mocht ik 2 dagen later al bij de neuroloog voor de uitslag... 20 april 2016...

Ik heb nog één grote opstoot gehad, maar mag verder niet klagen

Kom ik bij de neuroloog en hij zegt mij dat hij niet zo een goed nieuws heeft... O nee, een hersentumor! Ik wist het 😢. Ik moet je helaas vertellen dat je MS hebt, zegt hij bezorgt... MS! Ik heb MS! Oef, zeg ik, gelukkig geen hersentumor 😂. Hij bekeek mij eerst alsof ik van een andere planeet kwam maar verstond toen mijn zorg nadat ik mijn verhaal had gedaan.

Mijn eerste vraag als MS-mama was "kan ik hier oud mee worden?" Ik heb 2 kinderen waar ik voor moet zorgen. Gelukkig was zijn antwoord, ja! Ik heb in maart 2018 nog 1 grote opstoot gehad met als gevolg een nieuw letsel in ruggenmerg en neem sindsdien tecfidera maar over het algemeen mag ik niet klagen en wil ik zo lang ik kan als MS-mama er zijn voor mijn kinderen.

Heb jij een soortgelijke ervaring? Stuur jouw ervaring naar [email protected]! En dan delen wij binnenkort ook jouw ervaringsverhaal.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Barstensvol geluk

Natascha

Ons laatste verhaal van vandaag op Wereld MS Dag is deze gelukkige column van Natascha. Over hoe je met alles wat je meemaakt in je leven moet leren "shinen". Natascha... › Lees meer

Voortdurend verlies

Liesbeth

Liesbeth vertelt haar verhaal aan Platform MS. Ze heeft nu 10 jaar MS. Schub na schub geven haar niet de rust in de ziekte die ze zoekt. Geen enkel medicijn slaat aan.... › Lees meer