Medicatie keuze

Marieke van der Laan

MS & Medicatie

Gepubliceerd: 22 november 2021

Een week na de diagnose gekregen te hebben had ik een afspraak met mijn verpleegkundige over verschillende medicatie. Er werd aan mij de keuze voorgelegd of ik überhaupt al wel wilde starten met medicatie. Die keuze was redelijk snel gemaakt, ik wilde ervoor zorgen dat ik niet meer klachten kreeg dus natuurlijk wilde ik meteen beginnen. Ik kreeg eerst wat uitleg en daarna liet ze mij een blad zien met daarop 2 soorten medicatie waar ik uit kon kiezen; aubagio en tecfidera.

Medicatie keuze

De andere soorten waren uitgesloten vanwege mijn angst voor naalden. Na alle bijwerkingen besproken te hebben ging ik naar huis. Een weekje op vakantie en erna gebeld over de keuze die ik had gemaakt. Haaruitval vond ik de meest vreselijke bijwerking dus ik zou gaan starten met tecfidera.

Ik was er helemaal klaar mee

Wat een gedoe was dat zeg. In het begin ging het wel prima, hier en daar een flushing maar verder weinig last. Toen ik weer naar school en stage ging (einde zomervakantie) moest ik de medicatie eerder nemen vanwege het vroegere ontbijt waarbij ik hem altijd nam. Dit wilde niet lukken bij mij. Ik had eigenlijk elke dag wel kramp en soms zo erg dat ik huilend op de wc of op de bank zat en er helemaal klaar mee was.

Toen ben ik op aanraden van de verpleegkundige ze gaan nemen met de lunch en avondeten, op deze manier zat er al wat voeding in mijn maag en zou het misschien beter gaan. Vanaf de dag dat ik dit heb gedaan heb ik nergens meer last van gehad (wel een paar keer per week een flushing, maar geen last meer van mijn maag/darmen). Ik kan alles eten en drinken, behalve zuurkool; daar moeten tegenwoordig spekjes bij (anders gaat het niet goed).

Bij tecfidera moet ik iedere 3 maanden bloedprikken om verschillende gegevens in de gaten te houden. Zo was mijn vitamine D gehalte te laag waardoor ik hier vitamine pillen voor kreeg. Deze neem ik 1x in de week (25000mg).

Heb jij een soortgelijke ervaring? Stuur jouw ervaring naar [email protected]! En dan delen wij binnenkort ook jouw ervaringsverhaal.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Wat gaan we doen vandaag?

Paula Smit

Onze moederharten staan bij deze herkenbare blog weer een stukje wijder open. Het gevoel van verdriet en schuld. Herkenbaar voor velen. En dan een meisje van tien jaar... › Lees meer

Broken crayons still color…

Marlies Scheveneels

Woensdagavond ontvingen wij een mail van Marlies: "Ik kreeg iets meer dan een jaar geleden de diagnose MS, en houd sindsdien mijn ervaringen hiermee bij in een blog: w... › Lees meer