Vervelend kind…

Nordine Claes

MS & Moeder

Gepubliceerd: 23 februari 2020

Onlangs deelden wij een oproep aan alle moeders en vaders om jullie verhaal te delen. Maar ook aan alle kinderen de oproep om jullie verhaal te delen. Hoe is het om als moeder met MS te leven? Of hoe is het om een vader met MS te hebben? Nordine was één van de moeders die haar verhaal naar ons stuurde.

Vervelend kind…

Mijn leven wordt vaak geleefd. Ten eerste door mijn twee schatten. Daar geef ik met plezier aan toe, laat ik graag alles voor vallen. (Of toch bijna alles …) Ik kan zo van hen genieten. Voor hen ben ik niet ‘de zieke’, voor hen ben ik gewoon ‘mama’. Vermoeiend, maar zalig. Al voel ik me vaak geen goede moeder.

Het is ons vervelende, verwende, derde kind...

Soms ben ik gewoon te moe of te ziek om veel geduld te hebben. Te veel pijn om te doen wat ‘de perfecte moeder’ zou moeten doen. (Bestaat die trouwens wel?) Bang dat ik tekortschiet. Zo bang.

Die twee knaapjes lijken te groeien waar je bijstaat. Tijd vliegt, niet zomaar een holle uitdrukking. Wat heb ik mijn (tintelende) handen vol met hen. Ik geef het eerlijk toe: meer dan eens stond ik midden in de tuin mezelf tot kalmte aan te sporen. “Blijven ademen, blijven doorgaan!”

Elke mama kent van die momenten waarop je bij jezelf denkt: “Dit hadden ze ons niet verteld voor we aan kinderen begonnen!” Regelmatig hoorden ze hier het zinnetje: “Opgelet, mama is heel moe vandaag dus ook sneller boos!”.

Dat mijn gezin er soms nadeel van ondervindt vind ik helemaal onaanvaardbaar.

Ten tweede wordt dat leven beheerst door dat geniepige monstertje dat zich in mijn lichaam heeft gehuisvest. Soms houdt het zich gedeisd en leef ik alsof er niks aan de hand is, soms wipt het tevoorschijn als een duveltje uit een doosje. Dat ik voor MS mijn leven moet aanpassen, vind ik heel moeilijk te aanvaarden. Dat mijn gezin er soms nadeel van ondervindt vind ik helemaal onaanvaardbaar. Maar het is niet anders.

Het is ons vervelende, verwende, derde kind dat altijd stiekem meegluurt achter een hoekje en af en toe stampvoetend onze levens binnenwalst.

We proberen ons altijd te focussen op het positieve. Want één belangrijk ding leerden we wel toen we tegen wil en dank moesten omgaan met een ziekte in ons gezin: het zijn de allerkleinste dingen die het belangrijkste zijn. Genieten is de boodschap, van elk moment dat het kan.

Heb jij een soortgelijke ervaring? Stuur jouw ervaringsverhaal naar [email protected]!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

MS als afkorting

Annelies van der Heide

Het nieuwste verhaal van Annelies. Over plassen, evenwicht, salade, briefjes, boodschappen en uiteraard MS. Wat is er nog mogelijk in het leven van Annelies? En waar h... › Lees meer

MS & Emoties (deel twee)

Ellen van der Ham

Vorige week deelden wij het eerste verhaal van Ellen over haar gedachten. En hoe zij hier mee om gaat. Eigenlijk een bijzonder verhaal omdat het soms best lastig is om... › Lees meer