Toekomstplannen

Tamara van Malsen

MS & Gezin

Gepubliceerd: 4 maart 2022

Richard en ik waren 19 en 15 op het moment dat we elkaar leerden kennen. Richard werkte in de wegenbouw en ik zat nog op de HAVO. Dat deze ‘verkering’ stand zou houden, had ik nooit gedacht. Ik vond Richard namelijk nogal een flirt. Maar de verkering bleef. Onze eerste gezamenlijke vakantie werd een feit. Toekomstdromen werden gedeeld. Huisje, boompje, beestje en op den duur kinderen.

Toekomstplannen

Ons huis, waar we nu nog steeds wonen, kochten we in 2008. In Limburg! Best een verrassing voor de meesten, want ik kom oorspronkelijk uit Kerkdriel (een klein dorpje onder het rok van ’s-Hertogenbosch, net in de provincie Gelderland) en Richard uit Asten. Het boompje stond al in de tuin dus daar hoefden we niet meer naar op zoek. Het beestje kwam ook al snel. De verbouwing was nog niet klaar, of we hadden al een poesje rondlopen. Onze Pumba, zij is inmiddels 10 jaar.

Pas als je ziek wordt komt het besef dat je niet alles zelf in de hand hebt

Drie jaar later volgde onze dochter, Ziva. Het leven lachte ons toe. We waren gelukkig en voelden ons goed. Zoals ik eerder schreef hadden we nog meer toekomstplannen. Ooit een vrijstaand huis kopen. Een broertje of zusje voor Ziva.

Zolang je gezond bent, kun je deze toekomstplannen ook maken. Deze moet je zelfs maken. Dan heb je een doel om naar toe te werken. Iets om van te dromen. Pas als je ziek wordt komt het besef dat je niet alles zelf in de hand hebt. Je moet je toekomstplannen wijzigen. Dromen opgeven en vervangen door andere dromen.

Eén van die dromen besloten we op te geven. Door mijn verminderde energie vonden we het verstandiger dat ik me volledig op Ziva zou richten. Dat ik al mijn energie die overbleef na het huishouden aan haar zou geven. Een besluit met het hoofd genomen. Wat had mijn hart het daar moeilijk mee. We hadden altijd gedroomd van een gezin met twee kinderen. Als het ons gegund zou zijn natuurlijk, want dat heb je ook niet voor het zeggen.

Dat ik dit onderschat had, bleek al snel

Vooral ik besloot om de droom voor een tweede kindje te vervangen door de droom voor een hondje. Een speelkameraadje voor Ziva. En zo kon ik de liefde die ik niet aan tweede kindje kon geven aan het hondje geven. Richard was het er nog niet helemaal mee eens (en nu vervloekt hij het soms nog).

Maar de zoektocht naar een lieve pup werd gestart. Al snel kwam ik op een nest boerenfoxjes uit. Toen ik ging kijken was ik al snel verliefd. Ziva mocht de naam bedenken. En zo kwam Trixie een aantal weken later bij ons in huis.

Dat ik dit onderschat had, bleek al snel. Wat een hoop werk is zo’n pup. Maar we zijn na bijna twee jaar nog steeds blij dat we haar hebben gehaald. Ons eigenwijze beestje past precies bij ons.

Stiekem dromen we nog steeds

Stiekem dromen we nog steeds van een vrijstaand huis met een mooie, grote tuin. Alleen durven we dit niet zo goed. Hoe groter het huis en de tuin, hoe meer om bij te houden. En aangezien ik nu soms al moeite heb om ons huis netjes te houden, weten we niet of dat wel verstandig is.

Daarbij is er zoveel veranderd met betrekking tot bijvoorbeeld de levensverzekering. Om deze af te sluiten als je een chronische ziekte hebt, is heel wat moeilijker dan als je beiden gezond bent.

Dus voorlopig blijven we nog zitten waar we nu zitten. Waar we het ook heel erg naar onze zin hebben. En veranderen onze toekomstplannen mee met de omstandigheden waar we in zitten.

Heb jij een soortgelijke ervaring? Stuur jouw ervaring naar [email protected]! En dan delen wij binnenkort ook jouw ervaringsverhaal.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Visuele stoornissen door MS

Jolanda van der Meer

Sinds 2019 heb ik last van visuele stoornissen door de MS. Hierdoor ervaar ik diverse problemen. Je kijkt met je ogen, maar de verwerking gaat door heel je brein. Veel... › Lees meer

De kracht van koffie

Niek Heizenberg

Soms knabbelt er iets aan mijn brein. Ik weet dat door de Multiple Sclerose mijn hersenen steeds meer littekens krijgen. Dat er gaten in vallen. Dat ze langzaam maar z... › Lees meer