Verhaal van mijn ouders

Marieke van der Laan

MS & AcceptatieDiagnose

Gepubliceerd: 20 december 2021

Marieke heeft mij gevraagd een stukje te schrijven over haar en de ms. Lang van stof is een slechte eigenschap van mij dus het is geen kort stukje geworden....... Eigenlijk begon het allemaal met een "slapend been". Wij dachten dat het al lang weer over was maar na 3 dagen zei Marieke dat ze dat gevoel nog steeds had. Dat was reden genoeg om naar de huisarts te gaan.

Verhaal van mijn ouders

In eerste instantie dachten wij aan een beklemde spier of zenuw maar toen ze werd doorgestuurd naar de neuroloog en die zelfs een mri scan wilde begonnen we ons wel zorgen te maken. Ik ging met Marieke mee voor de uitslag. Ze kreeg direct de woorden ms te horen. Marieke reageerde in eerste instantie helemaal niet wat mij verbaasde maar toen ik de arts vroeg  "U bedoelt multiple sclerose, dat is chronisch?".

Toen viel het kwartje en ik zag haar wit wegtrekken

Toen viel het kwartje en zag ik haar wit wegtrekken. De grond sloeg weg onder onze voeten. Hier hadden we eigenlijk geen rekening mee gehouden. Geen moment aan gedacht. De neuroloog legde vriendelijk uit wat er nu ging gebeuren en wat we konden verwachten. Het heeft mij best verbaasd hoe sterk Marieke was nadat ze deze diagnose had gekregen. Natuurlijk hebben we veel met elkaar gesproken maar je komt in zo'n onbekende wereld terecht waarvan de gevolgen voor haar het meest ingrijpend zijn.

We probeerden zo positief mogelijk met de situatie om te gaan, Marieke zoveel mogelijk te steunen. Maar ook wij hadden enorm veel vragen zonder antwoorden en vroegen ons ook af of we misschien ergens wat verkeerd hadden gedaan in de voorbije jaren. Je wilt je "kleine meisje" vooral gezond en gelukkig zien maar dit was een hele dikke streep door de rekening.

Na het eerste traject van informatie krijgen, beslissen óf je wilt starten met medicatie en zo ja welke, gaat het leven toch gewoon weer verder. Nou ja, zeker niet gewoon, maar het gaat wél verder. Ik vind het echt bewonderenswaardig hoe Marieke zich er doorheen slaat. Ze blijft maar volhouden dat het bij haar allemaal nog wel meevalt in vergelijking met anderen.

Knap staaltje van accepteren

Dat zal allemaal wel zo zijn, maar ook zij loopt geregeld tegen problemen aan. Bijvoorbeeld het moeten wennen aan de medicatie en de bijwerkingen daarvan maar bijvoorbeeld ook het beseffen en aanvaarden dat haar hobby, atletiek, en dan vooral het kogelslingeren niet meer lukt vanwege de blijvende tintelingen in haar vingers. Inmiddels is ze hiermee gestopt en doet ze fitness in de sportschool.

Knap staaltje van accepteren wat niet meer kan en denken in oplossingen, wat nog wel mogelijk is. We zijn heel blij en trots om te zien hoe Marieke zich er doorheen slaat. We merkten ook wel dat ze haar gevoelens voor ons een beetje verborg omdat ze ook wel doorhad hoeveel verdriet we hier om hebben. Inmiddels is dat al lang uitgesproken en praat ze er wat meer over maar het blijft lastig.

Gelukkig heeft ze ook veel aan haar vriend en vriendinnen. Ze vindt het wel belangrijk ook signalen af te geven dat het niet in alle gevallen meteen heel dramatisch hoeft te zijn na de diagnose ms. Vandaar ook deze instagram take over wat ik heel stoer van Marieke vind. Niemand weet wat de toekomst gaat brengen, we hebben genoeg vragen.

Leef je leven zoals jij het wilt

Blijft de volgende schub lang weg, wat zullen de gevolgen zijn wanneer er één komt, hoe zal het na haar studie gaan met een baan vinden, op jezelf gaan wonen, eventuele zwangerschap enz? Ontelbaar veel vragen waar niemand een antwoord op heeft. Maar voor nu is het leven toch erg goed en mogen we niet mopperen. Gelukkig maar.

Lieverd, houd je taai, leef je leven zoals jij het wilt, blijf zo dapper als je nu bent maar blijf ook praten over wat er in je hoofd speelt , wat je bezighoudt en waar je mee zit. We houden van je, papa en mama 💋.

Heb jij een soortgelijke ervaring? Stuur jouw ervaring naar [email protected]! En dan delen wij binnenkort ook jouw ervaringsverhaal.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Eindelijk erkenning

Gerda-Mari van Rijswijk

Ik ben Gerda-Mari, 35 jaar, 12,5 jaar getrouwd en heb 2 prachtige zoons van 7 en 13. Mijn 3 mannen helpen mij super. Bedankt voor jullie steun, hulp en begrip. Dit is ... › Lees meer

Op deze dag

Marloes Heemskerk

Facebook. Het helpt ons om onze verhalen te delen. Het geeft ons nieuwe inzichten op het gebied van MS, verhalen en behoeftes. Maar Facebook is meer. Facebook helpt jo... › Lees meer