Nieuwe werkelijkheid

Catharina

MS & Coronavirus / COVID-19

Gepubliceerd: 24 maart 2020

We zitten nu 'gevangen' in een rare en rommelige situatie. Het is ook een tijd die verbindt, er ontstaan fantastische initiatieven en mensen doen lieve dingen voor elkaar, letten op elkaar en staan voor elkaar klaar. Daar kan ik heel erg blij van worden.
Een nieuw verhaal van Catharina. Over deze nieuwe werkelijkheid.

Nieuwe werkelijkheid

De afgelopen jaren vroegen mensen mij vaak hoe ik zo positief kon zijn en blijven. En ikzelf heb best vaak gezegd of gepost dat ik nu anders in het leven sta en anders tegen dingen aankijk. Dit is allemaal gevat in een van mijn favoriete uitspraken, maar daar kom ik later op terug.

En daar komt nu extra angst en verdriet bij omdat sommigen complete schijt aan je lijken te hebben door het virus te bagatelliseren.

Goed, ik kreeg een filmpje waarvan ik de tranen in mijn ogen kreeg en me stof tot nadenken heeft gegeven. Op basis daarvan heb ik dit getypt.

We zitten nu “gevangen” in een rare en rommelige situatie. Het is ook een tijd die verbindt, er ontstaan fantastische initiatieven en mensen doen lieve dingen voor elkaar, letten op elkaar en staan voor elkaar klaar. Daar kan ik heel erg blij van worden. Helaas is er aan de andere kant te zien dat het mensen verdeelt. In sommige berichtgeving, of meningen van mensen, wordt er verdeeldheid gezaaid of gepredikt wat je wel of niet moet doen. Zij tegen wij en wij tegen zij. Nederland is ineens heel wat “virologen” en experts rijker en er wordt graag met vingertjes gewezen. Iedereen doet zijn best, daar ben ik van overtuigd.

Het valt me op dat wij een land zijn dat graag containerbegrippen gebruikt, en als iets nog geen zogeheten container begrip* heeft, dan maken we die wel. (*simpelweg gezegd een begrip zonder inhoud, want die inhoud zijn we allang vergeten en we vinden het alleen heerlijk om met deze`woorden te smijten, -‘fake news’ bijvoorbeeld.) Zo hebben we nu ‘de ouderen’, ‘de zwakkeren’ en ‘de vitalen’. Wij tegen zij en zij tegen wij. Verdeeldheid.

Zelfgekozen isolatie is een privilege.

Maar wat is ‘een zwakkere’? Ik denk niet dat mensen weten wie dat zijn, waarom, en vooral wat er kan gebeuren met deze mensen. En dat is ook niet het belangrijkste.

Zelf zit ik alleen met verbazing te kijken wat er nu gebeurt, wat mensen vinden, wat mensen doen en vooral wat mensen vinden en dan vervolgens toch anders doen. Het is vooral geestig om te beseffen dat ‘de zwakkeren’ misschien wel de sterkeren zijn in deze situatie. En dat klinkt heel raar, ik weet het. Maar dat is op het eerste gezicht. Want op het tweede gezicht...

Zelfgekozen isolatie is een privilege. Veel zieke of mindervalide mensen zijn geforceerd in isolatie geweest of worden constant gedwongen om in thuisisolatie te gaan omdat ze simpelweg de kracht niet hebben om op te zitten, naar een supermarkt of bij iemand op de koffie te gaan. Dit kan weken en soms jaren duren, en ook niet eenmalig. Dus het is apart dat er nu veel zogeheten experts opstaan die gaan vertellen dat we niet in paniek moeten raken en hoe we kunnen leven.

En toch zijn de ‘zwakkeren’ sterker in deze situatie.

Dat is interessant want we moeten natuurlijk ook moed houden en door deze verschrikkelijk(saai)e periode heen komen. Maar ze hebben geen idee wat het is om in isolatie te zitten als de gevolgen voor jou persoonlijk vreselijk zijn en om normaal gesproken al in enorme angst te zitten, dag na dag. En daar komt nu extra angst en verdriet bij omdat sommigen complete schijt aan je lijken te hebben door het virus te bagatelliseren. Realiseer je wat een enorm geluk je hebt om vrijwillig te kiezen voor (thuis)isolatie en er straks zonder schade weer uit te gaan en weer je leven op te pakken.

En toch zijn de ‘zwakkeren’ sterker in deze situatie. Dat is niet ten nadele van mensen die wel het geluk van een goede gezondheid hebben, maar ik hoop dat deze zienswijze een openbaring voor anderen kan zijn.

Begrijp me niet verkeerd, er ontstaan prachtige en creatieve initiatieven die we allemaal hard nodig hebben om door deze tijd heen te komen. Ik word hier intens blij van. Denk hierbij aan yogadocenten die live gaan en online yogalessen geven, sportscholen en Personal Trainers die digitaal workouts aanbieden, mensen die online spellen met elkaar spelen en facetime is een uitkomst. En dat is prachtig en hebben we nodig om dit vol te kunnen houden.

En dat voor maanden lang, of voor de rest van je leven.

Nu terug naar mijn verhaal. Wat we zien als de ‘zwakkeren’ in de samenleving zijn de mensen die vaak sociaal geïsoleerd moeten zijn (of zelfs bedrust moeten hebben). Gekluisterd zijn aan huis, geen mogelijkheid hebben om bij iemand langs te gaan, iemands verjaardag te vieren of om een knuffel te brengen aan een geliefde om… gewoon zomaar. En dat voor maanden lang, of voor de rest van je leven.

Dus toen deze maatregelen tegen het coronavirus werden aangekondigd en het me duidelijk werd hoe belangrijk (thuis)isolatie is, schakelde ik weer terug naar een situatie waarmee ik bekend ben en eerder heb gedaan. En extreem veel mensen met mij! Dit stuk schrijf ik dan ook voor al deze mensen. En wel omdat zij net als ik nooit praten over hoe het is. Aan de ene kant omdat we absoluut geen medelijden willen, maar ook omdat je je dit simpelweg niet voor kunt stellen.

Om weer terug te komen op mijn eerdere opmerking dat je gekozen (thuis)isolatie als gezonde burger als privilege kunt zien; je krijgt nu de kans om een klein kijkje in de keuken te nemen.

Laten we lief zijn voor elkaar.

Door alles wat ik heb meegemaakt ben ik veranderd in de manier waarop ik in het leven sta. Dat heeft me verrijkt als mens. Een van mijn favoriete quotes, waar ik eerder al op hintte, is: “If you change the way you look at things, the things you look at change”. Dat ga je niet bereiken in een relatief korte periode, maar al zou je een kleine verandering in je kijk op het leven krijgen, dan gun ik dat iedereen.

Dus laten we stoppen met wijzen naar elkaar of meningen over elkaar hebben. Laat dit een tijd zijn van verbinding en niet van verdeeldheid. Laten we lief zijn voor elkaar. Het is niet ‘zij’, maar ‘wij’ hebben te maken met dit virus en met deze situatie. En we moeten het samen oplossen, door samen te werken en vooral door aan elkaar te denken.

Het begint bij jezelf, maar denk niet alleen aan jezelf. We`re in this together!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

  • Ivon Vossen schreef:

    mooi beschreven.stof tot nadenken.

  • Wat als?

    Isabelle Hoppener

    Na zes dagen kan Isabelle haar hand nog steeds niet bewegen. Nou ja, ze kan hem wel bewegen, maar niet zoals ze dat zou willen. En dus is ze in haar beleving zwaar geh... › Lees meer

    Warrior

    Tessa

    Na 6 jaar heeft Tessa nog steeds geen medicijn gevonden wat bij haar aanslaat. Maar ze is heel stellig. Ook al ben je ziek en ook al kun je niet meer alles wat je voor... › Lees meer