Maandag 20 februari 2017, D-day

Natascha

MS & Diagnose

Gepubliceerd: 27 maart 2017

De diagnose. Inmiddels een veelbesproken onderwerp op Platform MS. Waarom? Het is de start van een nieuw leven. Een leven met MS en voor iedereen is dit een ander begin. Een andere start. Zo ook voor Natascha.

Maandag 20 februari 2017, D-day

We komen binnen in de spreekkamer van de neuroloog. Op de PC van de arts staan mooie plaatjes. Als een ware kunstenaar heeft de MRI mijn binnenste op de gevoelige plaat vastgelegd. Wat een kunstenaar, wat een gelijkenis, that’s me!

Dit wat u hier ziet op de MRI scan hoort bij MS.

Als de arts begint te praten en uitleg begint te geven over de plaatjes die hij laat zien, had ik liever gewild dat deze van iemand anders waren. In de nek zijn een 2-tal afwijkingen te zien van nagenoeg 1 cm. Deze horen daar niet te zitten. In mijn hersenen zitten op diverse plaatsen witte plekjes, grote en kleine, net sneeuwvlokjes. Je hoeft er geen dokter voor te zijn, om die plekjes te zien. En je hoeft er geen dokter voor te zijn om te weten, dat dit niet pluis is…

Heel open en eerlijk vertelt hij: "Mevrouw, ik heb helaas niet zo’n goed nieuws voor u. Dit wat u hier ziet op de MRI scan hoort bij MS. Ik zou het graag anders zien, maar ik kan er helaas niets anders van maken." 

MS? Ik..? Nee toch..? Zouden het dan toch de MRI plaatjes van een andere patiënt zijn..? Stilte in mijn hoofd en ondertussen toch zo’n chaos... Mijn ogen vullen zich met tranen...

Daar waar ik onderuit ga, neemt echtgenoot het woord, praktisch en nuchter als altijd. In een helder moment vraag ik of ik een second opinion kan krijgen. Niet dat ik deze arts niet vertrouw maar ik vind dit nogal een diagnose... De neuroloog kan zich hier heel goed in vinden. Stelt voor om me door te sturen naar Sittard. Daar is een Academische MS Kliniek. 

Ondertussen doe ik toch nog een poging: kan het tóch niet mijn schildklier zijn? Sorry mevrouw, dit is niet uw schildklier. Hier is echt iets anders aan de hand...

Ik vind het belangrijk dat u terecht komt bij iemand, die u de komende 20 jaar kan begeleiden.

Shit, shit, shit... Dan zegt hij iets, wat mij meteen met de neus op de feiten drukt. Wel heel eerlijk en oprecht en dat kan ik wel waarderen. "Ik wil u graag voorstellen aan een jongere collega van mij. Zij is wat meer gespecialiseerd in deze problematiek. Bovendien, ik ben al 60 en kan u niet meer zo lang begeleiden. Ik vind het belangrijk dat u terecht komt bij iemand, die u de komende 20 jaar kan begeleiden. Ik ben hier dan al lang niet meer werkzaam....". 

Tja, het eerste besef dat ik hier niet gewoon "even" een patiënt bent dringt tot me door. Mijn hele leven gaat anders worden, mijn hele toekomst gaat bepaald worden door hetgeen wat deze vriendelijke arts ons hier vertelt.

De afspraak bij de jongere collega wordt gemaakt. Donderdag 23 februari zijn we er weer. Maar voor nu kunnen we naar huis met een hoofd vol chaos en rode ogen van het huilen...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

  • René schreef:

    Een herkenbare reactie, maar denk zo je kunt er oud mee worden en als alles goed gaat ook een normaal leven lijden.
    Blijf vooral positief en opgewekt het is met de juiste medicijnen goed onder controle te houden.
    Je moet maar zo denken je krijgt het gratis.

  • De tikkende tijdbom diagnose

    Marien

    Marien vertelt ons over zijn verhaal. Van geen zicht tot een explosie in zijn hoofd. Bang voor een hersentumor. Veel twijfels bij de neuroloog en zijn manier van commu... › Lees meer

    Aangenaam, Multiple Sclerose is mijn naam!

    Katrien de Smit

    Katrien kreeg op vroege leeftijd een diagnose. MS is al op 19 jarige leeftijd geconstateerd. De toekomst leek tegelijkertijd met de dia... › Lees meer