Maanden om snel achter ons te laten…

Angela Snijder

MS & Coronavirus / COVID-19

Gepubliceerd: 4 januari 2021

Na een lange tijd semi-afwezig te zijn geweest zit ik deze ochtend weer even achter de laptop om een knappe update te geven van de afgelopen maanden... Te beginnen bij 6 februari, na een kort ziekbed is mijn lieve oma op 6 februari aan de griep overleden, wat een enorm gemis! Heb de afgelopen weken super veel aan haar gedacht en wat ben ik blij dat haar het hele Corona gedoe bespaard is gebleven. Wij hebben met zijn allen waardig afscheid kunnen nemen van mijn lieve oma.

Maanden om snel achter ons te laten…

Mijn hart gaat ook uit naar alle mensen die dat niet hebben kunnen doen en ook naar alle ouderen die opgesloten hebben gezeten of nog zitten in de zorginstellingen. Tja, het Corona gedoe... Wij hebben met zijn 10e heel gezellig voor bijna 11 weken in zelf-isolatie gezeten... Alle kleinkinderen gezellig bij opa en oma in huis om daar thuis onderwijs te kunnen krijgen. Wij hebben ons sociaal afgezonderd en de taken onderling goed verdeeld zodat we met zijn allen het minste risico zouden lopen.

Wat een horror in deze tijd!

3 gezinnen bij elkaar, waarvan sommige 'gewoon' door moesten werken. Meerdere in deze 3 gezinnen hebben iets medisch waar rekening mee gehouden moest worden, zo kreeg ik ook het telefoontje van de neuroloog dat bij mijn laatste bloedafname mijn witte bloedlichamen op de ondergrens lagen dus eigenlijk wou hij wel even dat ik bloed zou komen prikken...

Want uit onderzoek is gebleken dat als je het Corona virus krijgt dat het wel eens heel vervelend uit zou kunnen pakken en dat het advies zou zijn dat ik dan mijn dosis Tecfidera het beste zou kunnen halveren, wat dus eigenlijk betekend dat de kans op een schub dus weer heel reëel aanwezig is...

Aangezien mijn laatste stop van medicatie ook een ziekenhuis bezoek van 3 dagen heeft opgeleverd en ik ook zeker niet op de Pretnisolon zit te wachten aangezien daar ook een hele lange nasleep aan vast zit heb ik er dus voor gekozen om mijn Tecfidera in zijn volledige dosis te blijven slikken, want het ziekenhuis is echt de laatste plek waar ik wou en wil zijn.

Weer die hele preek moet aanhoren dat het eigenlijk echt niet kan en mag

Dan komen we nog even aan bij het stukje: over actieve blaas... wat een horror in deze tijd! Ik neem een zuigtablet Nocdurna voordat ik ga slapen, omdat ik anders in de nacht zo vaak mijn bed uit moet om te plassen dat ik overdag te moe ben om 'normaal' te functioneren. Ik ga er nu maar 1 of 2 keer uit om te plassen.

Het nadeel daarvan is weer wat ik ‘s nachts niet hoef te plassen moet er in de ochtend uit, dat begint dus tussen 5 en 6 uur in de ochtend en moet soms al binnen een kwartier weer plassen... Als voorbeeld: ik ga met de hond de deur uit net nadat ik geplast heb en halverwege dat is na een kleine 10 minuten voel ik mijn blaas alweer schreeuwen dat ik weer moet... Dan moet ik nog terug lopen met de hond...snap je...?

Dat gedoe duurt dus ongeveer tot 12 a 1 uur in de middag... Ik ben in de ochtend het meest actief en ga dus ook naar de supermarkt of noem het op waar ik naartoe ga, met als resultaat dat ik nu alle openbare toiletten gesloten zijn met mijn ziel onder mijn arm moet smeken om ergens te mogen plassen en weer die hele preek moet aanhoren dat het eigenlijk echt niet kan en mag...

Alles lijkt nu moeilijk

Ik voel me beperkt in wat ik kan en mag doen en heb angst om in mijn broek te plassen en voel me klein bij het smeken om een toilet bezoek. In de tussentijd wel contact gehad met mijn Urologe en nu 2 pillen er in de ochtend bij in de hoop dat het wat beter gecontroleerd kan worden... Over 3 weken een nieuwe evaluatie en op hoop en zegen... Volgende stap word botox spuiten in de blaas.

Ik ben tot de conclusie gekomen dat het leven voor de Corona beter was en makkelijker... Alles lijkt nu moeilijk en mensen kijken ook moeilijk, alle regels en restricties zijn moeilijk... Het moraal van dit verhaal: Corona is kut!... Dus... Ow, en mijn blaas btw ook!

Heb jij een soortgelijke ervaring? Stuur jouw ervaring naar [email protected]! En dan delen wij binnenkort ook jouw ervaringsverhaal.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ik kan leven met MS!

Nationaal MS Fonds

Een uitdaging voor creatievelingen met MS: in een foto samenvatten wat het leven met MS voor jou betekent. Laten zien hoe jij met MS omgaat, dingen doet ondanks beperk... › Lees meer

MS en werk – zo kan ’t ook!

Denise

Onlangs deelden wij het verhaal van Angelique. Een verhaal over MS en de toekomst. Vandaag geven wij de beurt aan Denise. Ook net afgestudeerd en inmiddels werkzaam bi... › Lees meer