Nou daar is hij dan… ketamine dag 1 & 2

Ilona

MS & Medicatie

Gepubliceerd: 13 september 2021

In de ochtend mezelf opgepept: het is zo ver. Oké, daar gaan we voor vijf dagen naar het ziekenhuis. Een beetje flippen en trippen. Het is een voor ons nieuw ziekenhuis in Zeist. Dat is altijd zo fijn, want je hebt dan geen idee waar de ingang is. Zo ook nu, geparkeerd op het verkeerde parkeerterrein, dus het was een eindje lopen, nou ja in mijn geval rollen. Want je hebt geen idee qua ingang of route of iets anders. Dus auto ingeladen en rijden maar. Natuurlijk kwam ik iets later aan als verwacht maar het zag er wel mooi uit. Het was in een hele luxe woonwijk met villa’s en allemaal bos eromheen.

Nou daar is hij dan… ketamine dag 1 & 2

Eenmaal aangekomen mocht ik eerst even installeren. Ik had wel echt een prachtige kamer met uitzicht op het bos. En ook een ruime kamer in verband met rolstoel en een geheel aangepaste eigen badkamer. Dat gaf weer een stukje rust. Omdat het natuurlijk weer niet helemaal volgens de normale lijn was verlopen hadden we heel weinig informatie. Maar ach , wat is nieuw. Na het installeren mocht ik op bed gaan liggen en gingen ze me naar de andere afdeling brengen om het infuus prikken. Eindelijk geluk! Hier waren ze niet bang om de picc-lijn te gebruiken. Dus mijn infuusje zit lekker in de picc-lijn. Eindelijk eens een voordeel van het nadeel.

Hij zag meteen van alles vliegen

Ik was daar samen met iemand op de afdeling die ook een ketamine behandeling krijgt. Hij krijgt eerst een bolus en zag van alles meteen vliegen. Bij mij werd voorgesteld om het rustiger aan te pakken. Prima, helemaal er mee eens. De pomp was zo aangesloten en na een half uurtje kon ik alweer naar beneden. Ik was wat licht in mij hoofd maar alles was goed te doen. Dus nog even wat dingen afgemaakt, in de kamer gerommeld.

Ondertussen had ik mijn urine bij de huisarts laten testen vorige week en daar kwam uit dat ik een blaasontsteking had. Na overleg besloten om na het weekend te kijken wat er uit de kweek kwam. En je raadt het al: weer die rare resistente bacterie. Net 10 dagen van de pomp af en het is alweer feest. Maandag hebben ze met de afdeling gebeld, en ook de huisarts heeft gebeld. Ik stond op de lijst om teruggebeld te worden die maandagavond.

Helaas niet gebeld, maar ondertussen viel mijn de bovenlip alweer steeds verder uit en mijn handen hadden minder gevoel. Dinsdag hebben ze van dit ziekenhuis contact opgenomen met het andere ziekenhuis en besloten dat we eerst met pillen gaan proberen waar die misschien op reageert.

Waarom vond ik dit de vorige keer zo heftig?

Gedachten Dag 1: Oh dit valt allemaal best mee. Waarom vond ik het de vorige keer zo heftig? Een beetje duizeligheid is niets nieuws. Jeetje wat duurt zo’n dag lang. Ohh ik moet naar de wc, leuke afwisseling. Ding afkoppelen, badkamer, weer een rondje in de kamer en weer terug op het bed. Oohh leuk lunch komt. Eten aan tafel want ik voel me niet zo ziek. Kiezen voor het avondeten. De 6 menu’s op de foto’s zien er best lekker uit. We gaan voor zoet zure kip.

Wat een drukte. Mensen lopen de gehele dag in, uit en langs. De man in de kamer naast mij heeft een zeer harde stem en wat een zeur kous. Ohh avond eten, gatver het lijken wel wormpjes in modder. Nou oké dan alleen de groente. Dit sperzieboontje is al 3 dagen overleden. Jippie! Ik hoor Jesmay en Richard in de gang. Yeah eindelijk wat afwisseling.

Lekker knuffelen, grote stuiterbal en die draak gaat natuurlijk alles verkennen. Gaan jullie nu al weg? Ohh het is wel laat. Afscheid is wel heel lastig helemaal als ze begint te huilen. Hé beweegt er nou iets in die bomen? Oké oordoppen in, slaappil erbij en slapen.

Hebben de bomen vannacht neuzen gekregen?

Gedachtegang Dag 2: hé de bomen hebben vannacht neuzen gekregen? Die heeft wel een hele grote …. neus. Oh hij knipoogt ook naar mij wat een gezelligheid. Dokter komt net als ik aan het douchen ben. Mevrouw Brugman bent u daar? Ja, oké doet u maar rustig aan. 2 minuten later gaat het allemaal goed mevrouw Brugman? Ik mocht toch rustig aan doen? De verpleegster: we zijn bijna aangekleed. Ohh ik dacht dat u alleen daar was. Doet u nu maar echt rustig aan. Hai, sorry ik heb geen broek aan, maar hallo.

Halfje ophogen en tot vanmiddag. Oké u bent wel erg alert, zijn de bijwerkingen te doen? Beetje misselijk, dan er kan nog wel een 1/2 bij. Oké laten we kijken hoe het gaat. Even kleuren, ik heb ook nog touwtjes mee daar ga ik een armbandje van knopen. Is dit nou blauw of groen? Nee het lijkt wel bruin. De kamer draait, zijn die gordijnen nou gelijk of ongelijk? Heb ik deze zuster eerder gezien? Deze heeft wel hele rare tenen?

Lunch met kroket lekker, hmmm toch minder lekker. Wie komt er nu weer binnen, ik wil even rusten. U moet wel eten mevrouw we briefen alles door aan de zusters. Oké ja mevrouw ….. er kan nog wel een halfje bij… prima……Misselijk waar zijn de kotsbakjes. Ohh suf ik zit nog aan de paal vast. Ahh kotsbakjes handig die kan je ook voor de kraaltjes gebruiken. Ik ben zo moe…. Van wat eigenlijk?

Ik zit nog vast aan de paal

Avond eten gatver, eierflensje? Gisteren was de kroepoek tenminste nog te eten. Hé mijn nichtje Pascal, afleiding. Huh nu alweer tijd, jammer. Hallo, ik ben de nachtdienst, is het al zo laat? Het is nog niet donker buiten. Nou oké nog ff spelletjes afmaken en dan naar bed. Hoe moet ik mijn pyjama aan? Kan ik dit zelf afkoppelen, nee dat lukt echt niet mijn pyjama kan niet over de paal heen. Dan toch maar bellen en met deze kleren slapen.

Lopen er nou mieren op muur? Heb ik nu wel of niet pillen ingenomen. Waar is de stress bal. Ook knuffeltjes van Jesmay wat een kleuren, ohh wel lekker om in de knijpen. Slapen, wacht beweegt die deur nou uit zichzelf? Ik doe hem wel dicht. Ohh suf ik zit nog vast aan de paal, kan ik erbij zonder af te koppelen? Nee net niet. Ohhh nee helemaal niet nog ruim 2 meter tussen. Laat maar ik kan wel met de deur open slapen. Nee toch niet.

Dan toch maar de deur dicht doen. Had ik dat niet beter meteen kunnen doen. Hehe even liggen. Ook gordijnen moeten ook dicht. Oké die ga ik gelijk dicht doen. Ohh suf die paal, oké meteen afkoppelen en gordijnen dicht doen. Zo nu is het klaar. 1 uur later, ohh ik ben mijn infuus vergeten te koppelen nou gelukkig is het pas half 2 in de nacht…..

Heb jij een soortgelijke ervaring? Stuur jouw ervaring naar [email protected]! En dan delen wij binnenkort ook jouw ervaringsverhaal.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

  • Hans jansen schreef:

    Ik heb door gebruik van tysabri een pml opgelopen. Waar ik ook een veel pijn in mijn schouder heb bij gekregen maar gelukkig kwam dr killestein van het vu ms medische centrum in Amsterdam er achter dat het een vantoompijn was door de pml en nu wordt ik behandeld via het infuus met cetaminne in het pijn centrum nocepta in het ziekenhuis zgt in Hengelo en mijn ondraaglijke pijn is verleden tijd . Wel moet ik regelmatig terug komen voor een vervolg behandeling krijgen wat ik er graag voor heb . Hans

  • Erfelijke factor MS

    Agnes Wijntje

    Agnes’ verhaal begint in 1982… Bij haar vader wordt MS geconstateerd, zelf was ze 12 jaar en met hele andere dingen bezig in die tijd. Het eerste waar ze mee geconfron... › Lees meer

    Mijn MS en ikke…

    Natascha

    Gevraagd worden voor Platform MS. Om jouw verhaal te delen. Het overkwam Natascha. Twee weken geleden deelden wij haar eerste verhaal. Ze heeft nog veel meer verhalen ... › Lees meer