Brief aan mijzelf

Girija

MS & Depressie

Gepubliceerd: 30 april 2021

Al ruim 9 jaar heb je de diagnose MS. Wat ontzettend klote. Dan was je dus 21 toen je de diagnose kreeg. Dat spijt me voor je, want op zo’n jonge leeftijd hoor je die diagnose niet te krijgen. Sowieso hoor je die diagnose nooit te krijgen, want het is een vreselijke rotziekte. Geen wonder dat je er af en toe flink door heen zit. Dat is heel logisch, want niemand zou zich vrolijk voelen als die elke dag verschrikkelijk moe is of heel erg veel pijn heeft. Om over de rest nog maar te zwijgen.

Brief aan mijzelf

Ik vind het hartstikke logisch dat je op sommige momenten even heel veel zin hebt om te klagen dat je jezelf zielig vindt. Want weet je? Dat ben je ook. Het is ook klote dat je die ziekte hebt en daar mag je dan best rouwig en verdrietig om zijn. Dat is helemaal oké. Misschien moet je zelfs wel huilen, maar dat is goed. Laat het maar gaan. Het is goed om je gevoelens te tonen. Vaak sta je er niet bij stil en ga je, ondanks de pijn, gewoon door.

Vaak sta je er niet bij stil, je gaat ondanks de pijn gewoon door

Dus het is logisch dat het er af en toe een keertje allemaal uit moet. Wees op zo’n moment lief voor jezelf. Accepteer dat het oké is en gun jezelf iets fijns: een goede film of serie, een boek, wat lekkers, knuffel Shiva en Sheldon. En besef bovenal dat je niet alleen bent. Want ik ben er altijd om je te helpen en je te troosten.

Van binnen, sluit je ogen maar en voel hoeveel warmte ik je geef en je warmte en veiligheid bied. Gun jezelf om verdrietig te zijn en gun het mij om er voor je te mogen zijn. Dat laat zien dat je kwetsbaar durft te zijn en dat is een mooie sterke eigenschap. Want je bent een mooi mens en vooral heel sterk. Je staat er zelf misschien niet altijd bij stil, maar je vecht en strijd elke dag, tegen MS, tegen diabetes, tegen depressie.

Je hebt heel diep gezeten en de allerzwartste gedachtes gehad. Maar toch ben je er nog. Daar ben ik heel blij om, want er zijn zoveel mensen om je heen die blij worden van jouw aanwezigheid. Ze waarderen je om wie je bent. Het zou zo mooi zijn als je dat zelf ook kan. Daarvoor ben je op dit moment heel hard aan het werk en je maakt hele kleine stapjes. Te klein naar je zin. Tsja, je blijft ongeduldig hè ;-)

Situaties mag je laten zijn

Maar uiteindelijk zal je op je bestemming komen en zul je zelf ook in zien wat voor prachtmens je bent. Ik hoop dat deze brief daar bij kan helpen. Dus als je het moeilijk hebt, lees dan mijn brief en besef dat alles wat ik heb geschreven waar is. Dat je klote situaties mag laten zijn, dat je het verdient om lief voor jezelf te zijn en dat je een enorme strijder bent. Een strijder waar ik ontzettend trots op ben. En ik hoop dat er een moment komt dat je trots durft te zijn op jezelf.
Want je bent het waard.

Heb jij een soortgelijke ervaring? Stuur jouw ervaring naar [email protected]! En dan delen wij binnenkort ook jouw ervaringsverhaal.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

  • Marianne schreef:

    Prachtig beschreven hoe het voelt om met deze nare ziekte te moeten leven. Maar zeker zo prachtig hoe goed jij naar jezelf kijkt, en op deze manier ons mee laat kijken. Ik ben blij dat ik je ken en nog fijner dat jij een super lieve nicht bent. Houd veel van je. ❤️

  • Mek schreef:

    Wat krachtig, wat kwetsbaar en wat vreselijk lief. Zo fijn dat je jezelf moed in kunt spreken en ook dat je weet hoe wij naar je kijken. Blij met jou, houd van je, zo blij dat je in onze familie helemaal past en op je plek bent. ♥️Mrs. Mc.♥️

  • witte schreef:

    Tjee wat een mooi beschreven verhaal ! Ik herkende mij erin !Bedankt voor het mooie verhaal !

  • José schreef:

    Dag Girija,

    Je mag me gerust eens mailen, mocht je behoefte hebben aan een luisterend oor.

    Depressies waren ook mij niet vreemd, en die waren een diréct symptoom van de MS. Wellicht kan ik je wat vooruit helpen?

    Groet José ‍♀️

  • Annita schreef:

    Herkenbaar….. Liefs Annita (46,sinds 20 jaar bekend met
    MS….

  • Margit schreef:

    Prachtig geschreven!
    Het is idd goed om eens stil te staan bij hetgeen wij (MS’ers) mee te dealen hebben … dag in dag uit….
    Je kunt het niet ‘over laten gaan’ maar een kusje erop, lief zijn voor jezelf is nodig.
    Net als af en toe verdrietig … Rouwen om ‘wat niet meer is en kan’ …
    En dan weer door, op jouw manier.
    Sterkte!

  • Onzichtbare ziekte

    Koen de Visscher

    Koen schrijft regelmatig op zijn blog verschillende verhalen. Hij is lid van een paar Facebook groepen voor mensen met MS (Multiple Sclerose). Daar merkt hij dat er re... › Lees meer

    Achteruitgang

    Ben de Groot

    Hier ben ik weer, een vervolg van het vorige verhaal, wat geschreven is in april 2019. Nu september 2020, 1,5 jaar later is er alweer veel veranderd en gebeurd in mijn... › Lees meer