Mijn uitdaging, dat ik moet accepteren dat ik chronisch ziek ben en soms hulp moet toelaten. Maar dat is verdomd lastig omdat het ook instroomt tegen alles waar een ouder zogenaamd in onze maatschappij voor staat. Met een gedachtengoed waar kinderen "nemen" een eigen keuze is waarbij je je verantwoordelijkheid moet nemen.

Al tijden wil ik een verhaal schrijven voor platform MS. Ik heb zoveel meegemaakt dat ik ondertussen met pas mijn 34 jaartjes jong ook wel genoeg te melden heb. Maar nu was er een oproep voor ouders met MS of de kinderen daarvan. Dat sprak me meteen aan als moeder van niet 1, 2, 3, 4, nee ik ben moeder van maar liefst 5 kinderen.

Mijn vader heeft 4 jaar lang gedialyseerd met vele complicaties. Vaak vreesden wij als gezin dat het einde nabij was. Maar niets was minder waar. Hij vocht als een held en overwon al zijn complicaties. Tot vorige maand... Maandenlang kon hij steeds minder eten en was hij steeds vermoeider. Vermoeidheid is een veel voorkomende klacht bij nierdialyse patiënten dus daar zocht niemand wat achter.