Meditatie in Thailand

Inge

MS & Mindset

Gepubliceerd: 27 maart 2020

Cultivating Self-Love, Awakening Inner Peace.. Wat dat dus in hield ging ik met de jaarwisseling ervaren. Het sprak mij aan op dat moment dus ik had mij hiervoor opgegeven. Het vond plaats in een Ashram in Thailand, Chang Mai (dat is voor mij niet zo heel ver van waar ik nu woon). Dus een vlucht geboekt, 1 dag voor het allemaal zou beginnen, was ik daar, om te acclimatiseren.

Meditatie in Thailand

Dat is achteraf heel slim geweest, zo kon ik afspraken maken over de maaltijden (tijdens de retraite, mag je niet praten, oogcontact maken of enige vorm van contact maken). Een Thaise kruiden-dokter spreken, die mij terstond behandelde en mij deze periode goed in de gaten hield en mij dagelijks met kruiden-thee-en voorzag. De mede-deelnemers arriveerden/installeerden en na een maaltijd kwamen we bij elkaar wat vanaf toen de 'Dharma-Hall 'was.

Niet continue hoeven bedanken voor hulp en aardig willen zijn

De retreat werd geleid door Jermey Lipkowitz, een LA-man die veel gereisd en in retreat was geweest, sinds hij zijn wetenschapswerk voor meditatie inruilde. Na een voorstelrondje (opmerkelijk veel jonge mensen, ik was wel 1 van de oudste) legden we gezamenlijk een belofte af, dat we vanaf dat moment in absolute stilte zouden zijn voor de komende 5 dagen............

Het is een waar cadeau geweest voor mij! En waarom ik dit met mijn mede MS-lijders wil delen, nou... Doordat iedereen stil moest zijn en elkaar moest respecteren en ieder zijn eigen ruimte moest geven die dagen, kon ik eindelijk mijzelf zijn, zonder continue te hoeven uitleggen wat er met mij aan de hand was.

Niet continue hoeven bedanken voor hulp en aardig willen zijn. Het tempo van mijn mededeelnemers werd als mijn tempo (altijd langzamer). Dus het lopen, eten, zitten, yoga doen ging allemaal op eigen kunnen. Dat is dan stukken trager dan in de 'rat-race ' waar menigeen zich in bevind. Heerlijk om in je in 'deze' wereld te begeven (voor even) en ik werd als een koningin behandeld.

Ik gebruik geen medicatie, maar adem altijd mijn pijn weg

De enige verantwoording was aan je zelf! Veel geleerd en ik kwam erachter dat ik eigenlijk al heel lang aan het mediteren was en nu eindelijk wist wat ik aan het doen was en hoe ik dat nog beter kon doen. Ik gebruik namelijk geen medicatie, maar adem altijd mijn pijn weg. Een vorm van meditatie dus. Ik kon het hele programma volgen, doordat al mijn energie opging aan mijzelf en niet allerlei huishoudelijke dingen en kul-gesprekken.

Ook de jaarwisseling was erg bijzonder, geen feest gedruis, oliebollen en champagne, maar een kaarsjesceremonie in de tempel, terwijl om ons heen in Thailand vuurwerk knalde en luid het nieuwjaar werd ingeleid.

De reis, alleen vliegen met MS, is goed te doen. Special Assistance vragen en je word in het vliegtuig getakeld. Geen wachtrijen bij immigratie en je bagage wordt met hulp geregeld! Dit vraagt om herhaling en ik zou het ieder aanraden als de gelegenheid zich voordoet. Met vertrouwen in de toekomst en verse adem, ga ik 2020 in........

Heb jij een soortgelijke ervaring? Stuur jouw ervaring naar [email protected]! En dan delen wij binnenkort ook jouw ervaringsverhaal.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

A word from our founder

Floris

Hej! Floris hier! Tijd voor een nieuwe update omtrent Platform MS en de toekomst. Waar gaan wij heen? Welke mensen gaan we laten verhalen? En de vraag aan jullie allem... › Lees meer

Klimmen tegen MS: Onze deelname in 2017

Henry Dijk

Na onze tweede deelname aan Klimmen tegen MS in 2017 heb ik (Henry Dijk, 54 jaar en sinds 2015 de diagnose MS) het volgende verslag geschreven over de emotie, die het ... › Lees meer