Oké ik kan tikken

Kevser Altun

MS & AcceptatieGezin

Gepubliceerd: 31 december 2021

Mijn twee ukkies liggen in bed te tukken. Dit is het moment waar ik naar uit kijk wanneer de klok zo ongeveer 15:00 aantikt. Want met MS heb je een beperkte hoeveelheid energie die ook nog eens twee keer zo snel opraakt. Vandaar mijn mini-feestje om 21:12, op de bank. Toen ik ze in bed stopte maakte ik al een lijstje in mijn hoofd met de dingen die ik nog zou kunnen doen voordat ik zelf zou gaan slapen. Maar ik laat alles even zitten. Nou, eigenlijk branden mijn ogen en wil ik zo snel mogelijk in mijn winterslaap.

Oké ik kan tikken

Maar eerst wil ik me graag voorstellen. Ik ben Kevser en heb MS. Al bijna 10 jaar. Op mijn 18e werd de diagnose gestempeld. Uiteraard had ik op dat moment en de korte jaren erna nog geen idee wat het echt met me zou doen. Nu is dat meer dan duidelijk. Blijkbaar moesten er meerdere jaren overheen om echt te zien en te voelen wat deze twee lettertjes met een hele leven en levens, want ook mijn naasten worden hierdoor beïnvloedt, met zich kan doen.

Iedere dag evolueert mijn karakter en mijn blik op de wereld

Toen ik 18 was had ik een totaal ander toekomstbeeld. Zo eentje die een gemiddeld teenager heeft die in haar tweede leerjaar hbo zit heeft. Zoals zo snel mogelijk je studie afronden, een droombaan vinden, succesvolle carrière opbouwen, een auto, een huis, lekker veel reizen en doen. Eigenlijk alles wat de maatschappij met sociale druk op je uitoefent. Gericht op geld en succes. Maar wat is succes eigenlijk?

Geen van alles wat ik hier boven heb staan heb ik behaald. Althans, een groot deel. Mede dankzij mijn MS. Ik moest switchen van opleiding en uiteindelijk heb ik het laten zakken. Het ging niet. Mijn studie en succesvolle carrière gingen naar de maan. Vind ik het erg? Absoluut.

Wat heb ik wel behaald? Wat niet in het lijstje stond is mijn echtgenoot en mijn twee prachtige kinderen. Ik heb liefde, die blijft groeien in ons huis. Ik heb een dak boven mijn hoofd en een pracht auto. Mede dankzij mijn echtgenoot. Ik heb meerdere cursussen afgerond en kan mijn tijd insteken in wat ik leuk vind.

Ik verplicht mezelf om van iedere dag een leuke dag te maken

Ik kan reizen en doen. Zo ver mijn lichaam in staat is verplicht ik mezelf om iedere dag een  leuke dag te maken. MS heeft mij een totale andere kant opgestuurd. Een kant waarin ik iets veel mooiers heb gevonden dat wat ik eigenlijk in gedachten had.

Ook als persoon voel ik me steeds ontwikkelen door mijn MS. Iedere dag evolueert mijn karakter en mijn blik op de wereld. Iets wat ik voor geen goud had willen missen.

Dus ja, MS is klote. Maar het is meer dan dat. MS forceert mij om te leren, grenzen en prioriteiten te stellen zodat ik zo veel mogelijk kies voor mezelf, familie en de leuke dingen die er zijn op aarde.

Heb jij een soortgelijke ervaring? Stuur jouw ervaring naar [email protected]! En dan delen wij binnenkort ook jouw ervaringsverhaal.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Meditatie in Thailand

Inge

Cultivating Self-Love, Awakening Inner Peace.. Wat dat dus in hield ging ik met de jaarwisseling ervaren. Het sprak mij aan op dat moment dus ik had mij hiervoor opgeg... › Lees meer

HSCT – INDIA – Vinayak Chaturthi

Sandra Camps

Vorig jaar had Sandra haar verhaal al klaar. Ze had het naar ons gemaild ([email protected]) maar ze wilde toch niet dat het online zou komen. Enkele weken geleden gee... › Lees meer