Annebel leeft met MS. In haar verhaal vertelt ze openhartig over levend verlies: het verlies van de toekomst die ze voor zichzelf voor ogen had en het gevoel een stukje van zichzelf kwijt te zijn na haar diagnose. Ze neemt ons mee in een moeilijke periode, maar ook in de kracht die ze in zichzelf heeft ontdekt. Want dromen kunnen veranderen, en jezelf opnieuw vinden is mogelijk.

Jolanda merkt dat haar MS steeds meer invloed krijgt op haar dagelijks leven. Wat lange tijd vanzelfsprekend was, vraagt nu om andere keuzes. Soms wordt dat pijnlijk duidelijk en is het tijd om dingen anders aan te pakken. Maar hoe doe je dat, als je gewend bent om zelf door te gaan?

Wat antwoord je als iemand vraagt: ‘Wat doe jij?’ Voor Nienke is dat door haar MS een ingewikkelde vraag geworden. Jarenlang bleef ze zoeken naar wat nog wél kon, maar soms vraagt het leven om andere keuzes. In haar persoonlijke verhaal vertelt ze over rollen, verwachtingen en de zoektocht naar een antwoord waar ze zelf achter staat.

Ruim dertien jaar was draaien een belangrijk onderdeel van Manons leven. Maar door MS moest ze stoppen met het nachtwerk in de horeca. In haar openhartige verhaal vertelt ze over het missen van haar passie, de confrontatie met haar veranderde leven en de zoektocht naar zichzelf. Over levend verlies, acceptatie en ontdekken hoe ze MissQQless een plek kan blijven geven in haar nieuwe leven.

Een stabiele MRI, maar toch langzaam achteruitgaan. In dit persoonlijke verhaal vertelt Jolanda over de komende herbeoordelingen, haar veranderende manier van lopen en de zoektocht naar wat nu nodig is. Over een driewielfiets die misschien wel, maar misschien ook nog niet bij haar past. En over de goedbedoelde opmerkingen van anderen. Want positief blijven kan helpen, maar betekent niet dat je geen verlies mag voelen.

Wanneer ben je eigenlijk ziek genoeg om je ziek te melden? Voor iemand met MS is dat lang niet altijd zo eenvoudig als het klinkt. Manon beschrijft hoe ‘gewoon ziek’ zijn soms bijna een opluchting kan zijn, juist omdat daar geen uitleg of discussie voor nodig is. Met humor en herkenning vertelt ze over het grijze gebied waarin ze met MS regelmatig terechtkomt: wel kunnen doorgaan, maar eigenlijk ook weten dat rust nodig is.

Just-Ien schrijft openhartig over haar leven met CVID en de ziekte van Behçet. Hoewel zij geen MS heeft, herkennen wij veel in haar verhalen. Daarom delen we haar blogs graag. In deze blog schrijft ze over de impact van (onzichtbaar) chronisch ziek zijn: over vooroordelen, afwijzing en woorden die soms dieper raken dan mensen beseffen. Ze vertelt hoe het is om niet altijd geloofd of begrepen te worden, terwijl ze tegelijkertijd leert haar grenzen te bewaken en zichzelf niet langer te bekijken door de ogen van een ander. Een persoonlijk verhaal over gezien, geloofd en geaccepteerd willen worden.

Toen Annebel de diagnose MS kreeg, vroeg ze zich af: heb ik dit zelf veroorzaakt? Lange tijd gaf ze zichzelf de schuld. Inmiddels weet ze dat die gedachten haar nergens brengen. Ze ontdekte dat er altijd ruimte is om keuzes te maken en dingen te veranderen die binnen haar invloed liggen. Door haar leefstijl aan te passen en te focussen op wat wél kan, ervaart ze hoeveel goed dat doet. Met haar verhaal wil ze herkenning geven én laten zien dat hoop ook na een diagnose ruimte kan krijgen.

Margriet: "Sinds mijn diagnose met actieve RRMS in april is er veel veranderd. Ik ben volop bezig met behandeling en revalidatie en leer mijn lichaam, grenzen en mogelijkheden opnieuw kennen. In dit verhaal neem ik jullie mee in waar ik nu sta, wat de revalidatie mij leert en hoe ik probeer om ondanks alles te blijven kijken naar wat er nog wél kan."

Wat begint met een sleepvoet, eindigt voor Nick in de diagnose PPMS en een leven waarin lopen steeds minder vanzelfsprekend wordt. Met humor vertelt hij over zijn eerste wandelstok, onvoorspelbare benen en de zoektocht naar manieren om toch zoveel mogelijk te blijven doen. Maar ook over frustratie, jaloezie en het accepteren van grenzen die steeds een beetje verder opschuiven. Een eerlijk en herkenbaar verhaal over bewegen met MS.

Jolanda merkt dat haar MS langzaam maar steeds meer invloed krijgt op haar dagelijks leven. Geen grote aanvallen, maar kleine veranderingen die zich opstapelen. Haar loopvermogen neemt af, keuzes worden lastiger en de vraag dringt zich op: moet het anders? In haar openhartige blog schrijft ze over smouldering MS, hulpmiddelen, vermoeidheid en de zoektocht naar wat voor haar nog haalbaar én fijn is. En soms betekent goed voor jezelf zorgen: de hulptroepen inschakelen.

Vanaf nu deelt Nienke haar verhalen ook via Platform MS. Met haar camera en woorden neemt ze je mee in haar wereld: een wereld van leven met MS, creativiteit, natuur, ontdekkingen en alledaagse momenten. Eerlijk, persoonlijk en met oog voor de mooie én moeilijke kanten van het leven. We zijn blij dat Nienke haar verhalen met ons én met jullie wil delen.