Schuytgraaf

Marloes Heemskerk

MS &

Gepubliceerd: 17 april 2017

Verfvingers, Albert Heijn, relaties en verhuizen. Het komt allemaal aan bod in het verhaal van Marloes. Door haar derde verhaal zijn wij iets meer fan geworden van Marloes. Onlangs heeft ook haar zusje een verhaal geschreven. Dat maakt het zelfs iets bijzonder...

Schuytgraaf

Één van de mooiste wijken van Arnhem als je het mij vraagt. Vogels in het riet van pas aangelegde sloten gaan hand in hand met gebonk van heipalen. Moderne parkjes liggen pal naast de nog maar half uit de grond gestampte LEGO huizen. En bij de plaatselijke AH bouwkeet kom je menigeen tegen met de nog verse verf onder de nagels. Een wijk van toekomst, hoop, beginnen en waar de ooievaar geregeld land op de kersverse daken. Waar nieuwe stappen gemaakt worden in de bouw blubber van vrachtwagens en hijskranen. De bruisende wijk waar stilte samen gaat met het geschreeuw van de jeugdvoetbal om de hoek.

De op hoop gebaseerde plannen en de met ogen gesloten dromen spatte langzaam uiteen met elk extra LEGO blokje dat er komt.

De wijk waar ik door heen wandel terwijl zon en wolken afwisselen alsof ze mee gaan in mijn gevoel. Een van ver gevlogen vogel landt in de - als landingsbaan aangelegde - sloot naast mij. Mijn gedachten teruggaand naar een groep bewoners die hier ook geland waren in 2015. Op mijn netvlies gebrand staan ook ik en mijn ex hier tussen. Stuk voor stuk bewoners met eigen toekomstplannen en -dromen terwijl de volgende reeks LEGO huizen gebouwd worden. Net als toen trekken wolken samen en een gure wind steekt op. De op hoop gebaseerde plannen en de met ogen gesloten dromen spatte langzaam uiteen met elk extra LEGO blokje dat er komt.

Mijn sleutel gaat in het slot en voor de zoveelste keer betreed ik dit pracht huis. De meubels herkennende als de mijne ga ik een kop thee maken en neem plaats in dit huis zonder gevoel. Het huis wat de hoop had moeten waarmaken als een onuitgesproken beloften maar daarentegen verdriet en ellende heeft bezorgt. Een uit kille muren bestaande constructie die genadeloos harde klappen heeft uit gedeeld op het onontkoombare.

Schuytgraaf... Die ene mooie wijk met dat ene mooie huis. Waar haat en liefde verhoudingen niet groter kunnen zijn. De trigger van mijn ms. Het geen wat mij veel ontnam en ontzegde. Waar regelmatig dagen zijn gevuld met vermoeidheid en verdriet.
Beste Schuytgraaf, ik ga je binnenkort verlaten maar niet helemaal zonder traan.

Want ook ik heb daar gestaan tussen die mensen ...die van 2015.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Eet Anders Experiment (deel 2)

Paula Smit

Hoe gaat het met de kandidaten van het EET ANDERS EXPERIMENT? We vroegen het aan Paula. En zij schreef erover. Is het een oplossing voor MS? En wat is er nu zo belangr... › Lees meer

Negatief of juist positief

Tamara Tiemissen

Wat een lastige vraag. Want in eerste instantie ben ik erg geneigd kei hard (en ja ik ben een Brabander) te roepen dat er niets positiefs aan is.  Mijn ms verhaal begi... › Lees meer