Topteam

Jolanda Ruesink

MS & Bewegen

Gepubliceerd: 10 december 2021

Langzamerhand heb ik een medische staf om me heen verzameld waar menig topsporter jaloers op zou zijn. Waarschijnlijk weten ze zelf niet eens dat ze voor mij als team voelen, maar ik heb er veel steun aan. In mijn team zitten twee fysiotherapeuten, een neuroloog, een verpleegkundige, een revalidatiearts, een oogarts, een dermatoloog en een heel legertje aan trainers en coaches voor de verschillende sportdisciplines die ik beoefen.

Topteam

Allemaal houden ze mijn gezondheid in de gaten en helpen me om mijn fysieke mogelijkheden zo goed mogelijk te benutten. De topprestaties blijven nog een beetje achterwege, maar verder super! Laatst heb ik wel de mevrouw die mij behandelde met body stress release uit mijn team ontslagen. Een verschil van inzicht zeg maar. De behandeling liet ondanks haar goede inspanningen niet het gewenste resultaat zien.

De behandeling liet niet het gewenste resultaat zien

De bedoeling is dat  het lijf na de behandeling zelf aan het werk gaat om de stress te releasen, maar mijn body denkt daar anders over. Zelf doen? No way! Een nieuwe aanwinst binnen mijn team is een podoloog. Ik krijg extra zooltjes aangemeten. Met name mijn linkervoet zakt enigszins naar binnen. Hopelijk helpen die steunzooltjes een beetje bij het lopen.

Zoals ik al meldde, de body stress release had niet echt effect op mijn pijnklachten. De pijn in mijn schouder, nek en armen blijft steeds aanwezig. Het is niet zo erg dat het me belemmert in de dingen die ik wil doen en meestal heeft het ook geen invloed op mijn nachtrust, maar het is wel steeds aanwezig. Zo’n beetje als een hinderlijke vlieg die steeds om je heen zoemt. Op sommige momenten ben je je daar erg bewust van en heb je er veel last van en op andere momenten merk je het amper op. Maar het is er wel, continu.

Afgelopen week ben ik voor het eerst sinds een aantal jaar weer naar de revalidatiearts geweest. De verpleegkundige had me naar hem doorverwezen om te kijken of hij iets voor me kan betekenen voor het optimaliseren van mijn loopvermogen. Optimaliseren klinkt wel net alsof ik naar een topprestatie ga trainen. Maar de werkelijkheid is dat we moeten proberen om de achteruitgang zo min mogelijk te laten zijn. Lopen, niet eens hardlopen maar gewoon. Hoe moeilijk kan het zijn? Mijn linkerbeen laat zich steeds lastiger aansturen.

Hopelijk blijft het gebrek aan richtingsgevoel beperkt tot mijn tenen

Moeite met het optillen van het been vanuit de heup, het buigen van het been en het heffen van de voet. Verder wordt het bewaren van de balans er ook niet beter op. De arts liet me een aantal hulpmiddelen zien die mij hierbij zouden kunnen ondersteunen. In overleg met de fysio heb ik besloten om voorlopig alleen de zooltjes van de podoloog maar eens te proberen en dan zien we daarna wel weer verder.

De revalidatiearts deed ook nog wat testjes met me. Onder andere voor het gevoel in mijn voeten. Ik moest aangeven of ik voelde dat hij mijn tenen bewoog. Ik dacht van wel, maar toen moest ik mijn ogen dicht doen en zeggen of hij mijn teen naar boven of beneden bewoog. Ik gaf niet helemaal het goede antwoord, had dus geen enkel idee waar mijn teen naar toe ging. Hopelijk blijft het gebrek aan richtingsgevoel beperkt tot het bewegen van mijn tenen, dat is nog wel te doen.

Verder hoop ik dat de revalidatiearts te zijner tijd kan helpen bij het krijgen van een indicatie om een stepje met zadel vergoed te krijgen. Maar eerst nog maar eens een tijdje proberen wat het meest geschikt zou zijn.

Voorlopig gaat het nog zo, voldoende bewegingsvrijheid.

Heb jij een soortgelijke ervaring? Stuur jouw ervaring naar [email protected]! En dan delen wij binnenkort ook jouw ervaringsverhaal.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Project Y: de onderzoeksdag van Annebeth

Annebeth Lensinck

‘Ondanks dat ik goed was voorbereid op het onderzoek, zag ik er toch behoorlijk tegenop. Ik had gelezen dat het niet pijnlijk zou zijn. Maar ik dacht dat het een lange... › Lees meer

Bewegen en MS

Wendy

Bewegen. Het klinkt zo vanzelfsprekend. Wendy schrijft over haar zus welke MS heeft en de afgelopen jaren veel heeft moeten inleveren als het gaat om bewegen. Een verh... › Lees meer