Van migraine tot diagnose

Romy Gal

MS & DiagnoseMedicatie

Gepubliceerd: 9 december 2020

Mijn naam is Romy Gal en ik ben 18 jaar oud! Mijn hobby’s zijn voetballen en fotografie. Ik heb ook mijn eigen fotografie account! Ik doe de opleiding Media Vormgeving op het Rijn IJssel en ik hoop na deze opleiding mijn eigen bedrijfje op te starten. In januari 2017 toen ik 14 jaar was kreeg ik de eerste aanval op mijn oogzenuw. Ik was bij een generale repetitie voor mijn carnavalsvereniging en ik was die dag gewoon fit en er was niks aan de hand.

Van migraine tot diagnose

Ineens zakte ik plotseling in elkaar alles draaide en ik werd hartstikke ziek. We wisten niet wat er gebeurde en het was doodeng. We zijn daarna meteen naar de spoedeisende hulp gegaan en toen we in de wachtkamer zaten hadden de dokters ons al eerder opgehaald omdat ze zagen hoe ziek ik was. Ik was misselijk, mijn lichaam was zwak, helemaal aan het trillen en ik kon niet zonder hulp lopen dus ze hebben me een spuit gegeven om het te verminderen en gelukkig hielp dat.

Een kinderarts zag dat het geen migraine was

Na een paar testen dachten de dokters aan een heftige migraine aanval en ik mocht daarna naar huis om uit te rusten. Maar in plaats van dat het beter werd ging het steeds minder goed. Mijn oog ging verkeerd staan en ik had geen energie in mijn lichaam. We zijn een paar dagen later weer teruggegaan naar het ziekenhuis en ook na deze onderzoeken kregen we te horen dat het een migraineaanval was.

Mijn oog verbeterde niet en mijn moeder vertrouwde het niet ze heeft toen voor de 3e keer met het ziekenhuis gebeld en uiteindelijk zijn we weer naar het ziekenhuis gegaan. Gelukkig was er op dat moment een kinderarts (neuroloog) en die zag dat het geen migraine aanval was en deed wat onderzoeken en wilde daarna direct een MRI maken.

Nadat ik de MRI had gehad kwamen de artsen vertellen dat ik de ziekte van `Lyme had of MS’ en daarom wilde ze direct een ruggenmergpunctie doen hier was ik behoorlijk ziek van en moest daarom 1 nacht in het ziekenhuis blijven. De volgende dag hebben ze ook nog een MRI van mijn rug gemaakt en 3 dagen later zat ik in het Sophia kinderziekenhuis voor nog meer onderzoeken…. Diagnose: MS.

Ik dacht voor de rest: ik zie wel wat er gebeurd

En dan staat je wereld op zijn kop. Toen we het hoorde begon mijn moeder te huilen waardoor ik schrok en ook begon te huilen ook al had ik geen idee wat het was en wat het inhield. Toen ik voor het eerst naar het Sophia kinderziekenhuis moest in Rotterdam om daar een gesprek te voeren over hoe verder was voor mij één ding het belangrijkste, namelijk of ik kan blijven voetballen.

Gelukkig kon dat. Alleen ik moet natuurlijk wel oppassen omdat deze ziekte erg onvoorspelbaar is. Toen ik wist dat ik kon blijven voetballen dacht ik voor de rest zie ik wel wat er gebeurd. Natuurlijk moest ik ook aan de medicijnen, mijn eerste keuze was Avonex en dat ging in het begin heel goed maar uit eindelijk reageerde mijn lichaam niet meer goed en werd ik zieker van de medicijnen dan van de ziekte zelf.

Ik moest met de Avonex stoppen en ik heb daarna een half jaar geen medicijnen gehad en het ging meteen een stuk beter. Natuurlijk moest ik toen de Avonex uit mijn lichaam was een ander medicijn kiezen en dat is Copaxone geworden. Ook dat ging in het begin heel goed maar toch reageerde mijn lichaam slecht op het medicijn en werd ik ook zieker van de Copaxone dan van de MS, ook daar moest ik mee stoppen.

Ik ben gestart met natuurlijke producten

Nu heb ik ongeveer twee jaar geen medicijnen en ben ik gestart met natuurlijke producten zoals CBD, CBG, Omega 3, Kurkuma en het OMS-dieet en daar doe ik het gelukkig super goed op en natuurlijk vertel ik daar meer over in mijn Instagram take over!!

Heb jij een soortgelijke ervaring? Stuur jouw ervaring naar [email protected]! En dan delen wij binnenkort ook jouw ervaringsverhaal.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

  • Ivon schreef:

    Romy ik wens je nog veel succes toe met je liefhebberij voetbal,hoe moeilijk het ook soms zal zijn, geloof erin en je zult meer kunnen dan men van je denkt !

  • Zo moeder zo dochter? Zo vader?

    Eleni Huisman

    Terwijl ik dit schrijf lopen de tranen over mijn wangen. Ms is toch niet erfelijk? Mijn naam is Eleni moeder van 3 dochters. Een van 29, 22 en 20. Jaar 2012, we komen ... › Lees meer

    Wel of geen medicatie? Starten met Tecfidera…

    Anke Papen

    Op onze oproep; Wel of geen medicatie, reageerde Anke met een lang verhaal. Een verhaal over haar eerste schub en medicatie tot aan maagpijn en de tweede medicatie. Do... › Lees meer