Motivatie-Motivators

Isabella

MS & Mindset

Gepubliceerd: 24 januari 2022

Mijn positieve drijfveer is vaak gebaseerd op alle geluksmomenten die ik beleef... van de zon, de wind die door mijn haren gaat of een lekker bakje koffie... Maar wat mij de laatste tijd zo goed blijft motiveren zijn de mensen om me heen en dan voornamelijk wanneer ik in een dip zit. De mensen die glimlachend voorbij Jax winkeltje lopen terwijl ik hen zie, zelf binnen zittend op de bank.

Motivatie-Motivators

Een leerkracht die Jax liefdevol aanspreekt over ons pupje en afsluit met: zorg ook een beetje voor mama... Mijn vriendinnen die me een knuffel geven en ik die liefde van hen door me heen voel stromen... Mijn moeder die een bakje koffie komt drinken, de vaatwasser uitruimt en er gewoon is... altijd... Mijn mannen die mij liefdevolle blikken bezorgen en elkaar omhelzen, mijn onbewuste motivators.

Jij weet niet half hoe belangrijk je op dit moment voor me bent

Deze momenten... deze momenten heb ik nodig. Heb ik je nodig...

Ik loop door de sportschool, wat doe ik hier. Mijn benen gaan dit vandaag niet aankunnen, het licht is irritant, de geluiden komen op me af en met elke stap die ik zet raak ik vermoeider... De weg terug naar huis de bank op lijkt me veel luchtiger te bewandelen nu in mijn hoofd dan het pad naar de spiegel hier in de sportschool.

Ik pak het kleine elastiek en stap erin en begin mijn warming-up. Met grote passen stap ik door de sportschool en warm mijn spieren op, maar in mijn hoofd denk ik, loop terug naar de deur, terug naar huis. Vandaag lukt het niet en dat geeft niet...

Het lijkt of ik vleugels krijg

Mensen begroeten mij, ondertussen kent iedereen mij omdat ik zowat bij het interieur hoor... Ik ben licht opgewarmd pak de step, weegt dit keer als lood en zet deze voor de spiegel. Ik ga erop staan, laat mijn hoofd hangen, waarom... Waarom... ik ga naar huis... Ik lift mijn hoofd en kijk naar de spiegelwand, ik zie in de weerspiegeling mijn lieve sportmaat zitten.

Ik had hem nog niet gezien. Hij zie mij en knikt. Will, 67 jaar, veel meegemaakt, altijd het hart op de juiste plaats, in voor een dolletje, maar altijd een luisterend oor. Gemotiveerd om op zijn oude dag 5 dagen per week naar de sportschool te komen. Hij, deze lieve Wil, ik kijk hem aan en denk Bell, komaan!! Ga ervoor!!

Ik zet mijn pistol squat in en het lijkt of ik vleugels krijg en ik van hurken getild word naar boven. De kracht die ik in me heb is nu nauwelijks voor te stellen... Hij glimlacht vanuit zijn oefening naar me en ik bedenk me, jij weet niet half hoe belangrijk je op dit moment voor me bent... Dankjewel.

Heb jij een soortgelijke ervaring? Stuur jouw ervaring naar [email protected]! En dan delen wij binnenkort ook jouw ervaringsverhaal.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Werk en MS

Sonja van der Vlist

Werk is voor mij heel belangrijk, het vult mijn eigenwaarde en zelfrespect. En ik ben lekker bezig. Aan werken zitten meer factoren vast. Zoals: het is gewoon leuk (ze... › Lees meer

Deel 1: Ambulant begeleiders, wat moet je daar nou mee?!?

Ilona

Mijn eerste reactie was: wat moet ik daar nou weer mee. Zucht. Weer een afspraak erbij, weer iemand die tijd kost, weer iemand die een mening heeft en weer iemand met ... › Lees meer