Oplossingen

Trudie Stokman

MS & Ervaringsverhalen

Gepubliceerd: 8 juli 2022

Als je ziek wordt, ga je op zoek naar oplossingen. Anderen willen je daar heel graag bij helpen, want het is natuurlijk fijn als je zo snel mogelijk weer helemaal opgeknapt en jezelf bent. Zelf doe ik dat bij anderen ook. Ik google de aandoening zodat ik er meer vanaf weet, speur naar behandelmethodes en draag allerlei ideeën aan met wat er allemaal aan te doen is. En als het allemaal niet goed genoeg werkt, dan zoeken we gewoon verder. Het kan niet gek genoeg, want sinds ik zelf ziek ben, weet ik dat je zo hopeloos kunt zijn dat je wil geloven in ayahuasca of een ademtherapeut.

Oplossingen

De diagnose MS krijgen, vond ik heel klote. Want hoewel ik ook opgelucht was dat er eindelijk een verklaring voor mijn klachten was, wist ik dat deze ziekte nooit meer weg zou gaan. Ik houd niet van de woorden 'nooit meer'. Maar gelukkig zijn er voor heel veel klachten een oplossing te bedenken: als je vaak wankelt, geeft iemand je een arm en als je pijn hebt, probeer dan eens CBD-olie.

Soms is er gewoon geen oplossing

Soms helpt het en soms niet. Helaas gaan sommige klachten nooit meer weg, dus probeer je heel hard te aanvaarden dat het leven nooit meer zo zal zijn als eerst. Ook daarmee: soms lukt het, soms helemaal niet.

Niet alle artsen zijn zo behulpzaam, sommige laten je lang in je eigen sop gaar koken. Of sturen je door naar een ander en zo blijf je soms aanmodderen. Toen mijn linker stemband het begaf en de arts niets anders dan logopedie wist, was ik blij dat ik zelf op het internet een oplossing vond. Je kunt je stemband laten opvullen, waardoor het voor de andere stemband makkelijk is om geluid te produceren.

Dat werkt! En dat voelde toch een beetje als geluk, want ineens klonk ik weer als mezelf. Die laatste zin is belangrijk, want als patiënt kun je jezelf enorm verliezen in je ziekte.

Je moet kijken naar wat je nog wel kunt

Het is alleen wel een tijdelijke oplossing; het vulmiddel lost langzaam op en dan begin je weer van voor af aan. Die tijdelijkheid confronteert me meer dan helemaal geen oplossing kunnen vinden. Want dat is het hem: deze ziekte kent geen oplossing, het neemt constant een klein stukje van jezelf. En ik ben nog altijd -na verschillende therapeuten te hebben afgelopen- zo intens verdrietig dat ik langzaamaan afbrokkel.

Ik voel me een half mens. En ja, ik weet het: je moet kijken wat je nog wel kunt, en niet kijken naar wat je niet meer kunt. Alleen ligt in alles wat ik nog wél kan ook besloten wat ik niet meer kan. En dat bepaalt de laatste tijd hoe ik me voel. Alsof er een grijze waas over me neer is gedaald.

Je ziet het niet. Ik kom gewoon mijn bed uit. Ik ga gewoon naar mijn werk. Ik heb een vakantie geboekt. Ik lach op het terras. Maar ik voel dat de zwaarte van die waas me zoetjesaan opnieuw omlaag trekt. Soms is er gewoon geen oplossing.

Heb jij een soortgelijke ervaring? Stuur jouw ervaring naar [email protected]! En dan delen wij binnenkort ook jouw ervaringsverhaal.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

  • Bianca schreef:

    Het is gemakkelijk gezegd om te kijken wat je nog wel kunt. Je wordt toch iedere dag levenslang ermee geconfronteerd met wat je niet meer kan. Je blijft dealen met onbegrip en mensen die je in de steek laten

  • Samen de liefde en positiviteit delen

    Kelly Thijssen

    Op maandag 10 april vierde Kelly haar 37ste verjaardag. Zij besloot ons haar verhaal te sturen. Een verhaal over haar gezin, man Ramon en hoe de ziekte MS sluimert doo... › Lees meer

    De jaarlijkse scan

    Annelies van der Heide

    Vergissen is menselijk. Zo hebben wij vier weken geleden het verkeerde verhaal van Annelies online gezet. Namelijk verhaal nummer 15, terwijl verhaal nummer 14 aan de ... › Lees meer