Theeleut momentje… Voordat ik op het idee kwam hier coaching aan te koppelen, vond ik het belangrijk dat mensen met elkaar konden verbinden. Op het platform kwamen er regelmatig berichten voorbij van mensen die de ander graag wilde ontmoeten. Ook merk ik dat er verdiepende vragen los komen op het platform waar een mooi gesprek uit voort kan komen. Maar je belt elkaar niet zomaar op. Hoe zou het zijn als we in gesprek konden met elkaar? Het fijnste is om elkaar te zien.

In de ideale wereld, die soms al ver te zoeken is als je MS hebt, is je arts zeer betrokken en krijg je binnen een week de begeleiding en onderzoeken die je nodig hebt. Helaas wordt je hart gebroken als je in dit sprookje geloofde toen je in de medische molen terecht kwam. Waar ik als praktijkverpleegkundige al tegen aan liep in mijn werk, liep de frustratie uit de hand wanneer ik ineens patiënt werd.

Wat een zomer, wat een verandering, wat een verdriet, enorme paniek maar ook een opluchting.. oké nu ga ik te snel. Het is werkelijk een rollercoaster, de eerste jaren als mama wil je met saté prikkers tussen je ogen alles mee maken wat je kinderen doen. Je accepteert de slapeloze nachten en worstelt je door de luiertijd heen. Maar wat als het lot jou iets anders laat meemaken, waardoor je ineens afhankelijk wordt van anderen en je alles uit handen moet geven. Hoe zou jij daar mee om gaan? Toen ik dit jaar te horen kreeg dat ik MS heb, wist ik hier even geen antwoord op te geven. Ik wilde genieten van mijn baby en mijn dochter van 4 jaar maar al mijn energie ging naar ziekte.

Beste BFF, Afgelopen zomer hebben wij elkaar leren kennen. Ondanks dat het geen zonnig weer was konden wij genoeg tijd met elkaar doorbrengen. Het begon met een knallende ruzie, gek genoeg, maar naarmate ik je heb leren kennen ga ik je steeds meer waarderen. Dagenlang hebben we gesproken over wat ons bezig houdt in het leven. Wij kwamen erachter dat we veel overeenkomsten hebben maar ook heel verschillend zijn.