In haar nieuwste blog laat Jolanda zien hoe het leven met MS er voor haar uitziet. Met haar kenmerkende openheid schrijft ze over een onverwachte confrontatie, de gevolgen van warmte voor haar MS en het vinden van balans in het alledaagse. Een herkenbaar verhaal over accepteren, loslaten en genieten van de kleine, gewone momenten die het leven de moeite waard maken.

Manon deelde deze openhartige blog eerder in onze Facebookgroep en onlangs opnieuw via haar Take Over. Haar woorden over angst, verbinding en leven met MS maakten veel los. Daarom geven we haar verhaal ook graag een plek op onze website.

Saskia leeft met MS én begeleidt organisaties bij veranderprocessen. In haar blogs verbindt ze persoonlijke ervaringen met inzichten uit haar werk. Ze laat zien hoe omgaan met MS verrassende lessen biedt over veerkracht, leiderschap en verandering. In deze blog vertelt ze hoe een warme zomerdag en een onverwacht MS-noodsignaal haar deden nadenken over het belang van op tijd bijsturen – in je lichaam én in organisaties.

Yvonne is een krachtige vrouw die in korte tijd haar leven ingrijpend zag veranderen. Na een moeilijke periode in haar relatie kreeg zij de diagnose MS, wat haar toekomstbeeld volledig op zijn kop zette. Toch blijft zij haar leven zo goed mogelijk vormgeven als moeder van drie pubers, werkende vrouw en partner in een liefde op afstand. Ondanks pijn en onzekerheid zoekt Yvonne bewust naar balans, kleine geluksmomenten en betekenis in het dagelijks leven. Haar verhaal staat voor veerkracht, acceptatie en opnieuw leren leven.

Ien schrijft openhartig over haar leven met CVID en de ziekte van Behçet. Hoewel zij geen MS heeft, herkennen wij veel in haar verhalen. Daarom delen we haar blogs graag. In deze blog beschrijft ze hoe (onzichtbaar) chronisch ziek zijn alles anders maakt: hoe haar lichaam anders reageert, hoe onbegrip en opmerkingen over haar uiterlijk raken, en hoe ze dagelijks balanceert tussen acceptatie en zorg voor zichzelf. Een indringend verhaal over leven in een lichaam dat voortdurend verandert, en de wens om gezien én geloofd te worden.

“Hoe gaat het?” De vraag die me vaak gesteld wordt. Altijd welkom die vraag. Het is fijn om te merken dat mensen met je begaan zijn en beseffen dat het niet altijd meezit.

“Kom je nog even een nazakkertje doen in het park?” luidt mijn telefoon. Maar halverwege deze Koningsdag ben ik op, ik kan niet meer. Niet meer lopen, niet meer praten. En daarbij vooral hopen dat dit gevoel niet dagenlang blijft hangen.

Mijn verhaal in vogelvlucht Eindelijk heb ik een manier gevonden om mijn leven met MS duidelijk uit te leggen. Mijn naam is Marc Koster, geboren op 4 november 1985. In dit verhaal gebruik ik de metafoor van een kaars en een batterij om te laten zien wat deze ziekte met me doet.

Jolanda beschrijft in haar blog hoe leven met MS voortdurend vraagt om aanpassen. Tussen ongemak, onzekerheid en verandering zoekt ze naar balans — en ontdekt ze dat even pauze nemen soms ook vooruitgang is.